Orzeczenie z dnia 28 lipca 2025 r. Sygn. akt: D 6/25
Orzeczenie jest nieprawomocne
Przewodniczący: r. pr. Igor Bąkowski
Członkowie: r. pr. Michał Czaykowski
r. pr. Milena Piotrowska
Protokolant: Gabriela Filip
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnej K. K., […], obwinionej o to, że:
będąc pełnomocnikiem Spółki H. A. Sp. z o.o. w sprawie o sygn. akt […] rozpatrywanej przez Sąd Rejonowy dla W. w W., pomimo odebrania w dniu […] r. odpisu opinii biegłego sądowego, wydanej w przedmiotowej sprawie, nie poinformowała Spółki H. A. Sp. z o.o. o tym, że opinia została dostarczona do sądu, jak również nie przekazała odebranej opinii, w wyniku czego Spółka H. A. Sp. z o.o. utraciła możliwość wniesienia uwag do tej opinii dotyczących kosztów materiałowych oraz robocizny; tj. o czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 44 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego.
o r z e k a:
- Uznaje radcę prawną K. K., […], winną zarzucanego wnioskiem o ukaranie czynu, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 44 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego i za czyn ten na podstawie art. 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy o radcach prawnych wymierza karę pieniężną w wysokości 7 000 zł (siedem tysięcy złotych);
- Na podstawie art. 706 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionej radcy prawnej K. K., […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę 1 400 zł (jeden tysiąc czterysta złotych).
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia […] roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. („OIRP”) wyłączył materiały dochodzenia zgromadzone w toku postępowania prowadzonego za sygn. RD […] do odrębnego postępowania.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, […] roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego skierował do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego wniosek o ukaranie obwinionej radcy prawnego K. K. (numer wpisu […]) o to, że: będąc pełnomocnikiem Spółki H. A. Sp. z o.o. w sprawie o sygn. akt […] rozpatrywanej przez Sąd Rejonowy dla W. w W., pomimo odebrania w dniu […] r. odpisu opinii biegłego sądowego, wydanej w przedmiotowej sprawie, nie poinformowała Spółki H. A. Sp. z o.o. o tym, że opinia została dostarczona do sądu, jak również nie przekazała odebranej opinii, w wyniku czego Spółka H. A. Sp. z o.o. utraciła możliwość wniesienia uwag do tej opinii dotyczących kosztów materiałowych oraz robocizny; tj. o czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 44 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego.
Na podstawie dowodów zgromadzonych w toku przewodu sądowego Okręgowy Sąd Dyscyplinarny, w tym wyjaśnień i zeznań obwinionego, pokrzywdzonego i świadków oraz dokumentów, ustalił i zważył, co następuje:
Obwiniona reprezentowała pokrzywdzoną spółkę H. A. Sp. z o.o. w postępowaniu przed Sądem Rejonowym dla W. w sprawie o sygn. akt […].
Odpis postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu sądowemu z […] r. wraz z odpisem sporządzonej przez biegłego opinii z jednoczesnym zakreśleniem 14-dniowego terminu na zgłoszenie wniosków, twierdzeń i zastrzeżeń do opinii wysłany został obwinionej (pełnomocnikowi pozwanego) w dniu […] r. Korespondencję tą obwiniona odebrała w dniu […] r.. Począwszy od […] r. obwiniona dysponowała odpisem opinii biegłego sądowego wydanej w sprawie jej klienta.
Niezależnie od powyższego obwiniona zapoznawała się z aktami przedmiotowej sprawy (w których była powyższa opinia biegłego) w dniu […] r.
Dowód:
Pismo z Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia […]r. (k. 15-16)
Obwiniona nie poinformowała pokrzywdzonej Spółki H. A. Sp. z o.o. o tym, że opinia została dostarczona do sądu, jak również nie przekazała odebranej opinii.
Na początku […] r. pokrzywdzona spółka wypowiedziała obwinionej pełnomocnictwo.
Obwiniona przekazała dokumenty sprawy dopiero w […] r. po korespondencji w toku postępowania przed Okręgową Izbą Radców Prawnych.
Zarząd pokrzywdzonej spółki dowiedział się o tym że opinia została wydana dopiero w […] r. po zmianie prawnika który przejrzał dokumenty w sądzie.
W związku z brakiem przekazania informacji o wydaniu opinii i braku jej przekazania do pokrzywdzonej spółki przez obwinioną pokrzywdzona spółka H. A. Sp. z o.o. utraciła możliwość wniesienia uwag do tej opinii dotyczących kosztów materiałowych oraz robocizny.
W ocenie Prezesa zarządu pokrzywdzonej spółki w swojej opinii biegły sądowy najprawdopodobniej użył zwykłych materiałów oraz układu warstw, co w ocenie prezesa zarządu pokrzywdzonej spółki doprowadziło do wyceny na poziomie poniżej 50% ceny właściwej. Zarząd pokrzywdzonej spółki dysponował wykonaną przez niezależnego kosztorysanta wyceną, która opiewała na kwotę dwukrotnie wyższą niż była w opinii biegłego.
Sprawa została zamknięta przed sądem I instancji zanim zarząd pokrzywdzonej spółki dowiedział się o wydanej opinii, minął także termin na wniesieni apelacji.
Sprawa zakończyła się wyrokiem niekorzystnym dla pokrzywdzonej spółki, która musiała zapłacić powodowi kwotę, którą sąd ustalił na podstawie opinii biegłego.
Dowód:
Zeznania J. Z. – Prezesa Zarządu Spółki H. A. Sp. z o.o. – k. 40-41
Po przeprowadzeniu rozprawy, Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uznał obwinioną winną popełnienia czynu zarzucanego jej wnioskiem o ukaranie.
Trzeba podkreślić że znaczenie opinii biegłego dla rozstrzygnięcia zagadnień wymagających wiedzy specjalnej w procesie cywilnym jest bardzo istotne. Radca prawny powinien powiadomić klienta o treści opinii, szczególnie jeśli opinii była dla klienta niekorzystna i mogła wpłynąć na niekorzystny wynik sprawy, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – w niniejszej sprawie obwiniona zaniechała jednak tej istotnej czynności.
W konsekwencji powyższego zaniechania obwiniona uniemożliwiła klientowi wniesienie zastrzeżeń do treści opinii, co mogło przyczynić się do choćby częściowej zmiany jej wniosków, a być może także sporządzenia opinii uzupełniającej lub też wyznaczenia w sprawie innego biegłego. Niezależnie od możliwych skutków tego zaniechania, należy stwierdzić, że sam fakt nieudzielenia klientowi informacji o tak istotnym zdarzeniu procesowym, pozbawił klienta swobody w podjęcia dalszych kroków procesowych. które radca prawny winien przecież uzgadniać z klientem.
Sąd uznał iż działanie obwinionej wypełniało dyspozycję popełnienia przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 644 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego.
Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych radca prawny podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godnością zawodu bądź za naruszenie swych obowiązków zawodowych.
Zgodnie z art. 44 ust. 4 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego radca prawny obowiązany jest informować klienta o przebiegu sprawy i jej wyniku w sposób z nim uzgodniony, w szczególności o skutkach podejmowanych czynności procesowych, chyba że klient wyrazi zgodę na odstąpienie od tego obowiązku.
W sprawie w której została sporządzona opinia biegłego dotyczącej kwestii specjalistycznych, nie ulega wątpliwości że radca prawny winien poinformować klienta że taka opinia została przez biegłego przekazana do Sądu jak również przekazać ją możliwie szybko klientowi tak aby ten mógł się z nią zapoznać, przekazać swoje uwagi, wnieść zastrzeżenia do treści opinii, czy wnosić o sporządzenie opinii uzupełniającej lub też wyznaczenie w sprawie innego biegłego. Brak takiego działania ze strony obwinionej niewątpliwie stanowił naruszenie obowiązków zawodowych i zasad etyki.
Uznając winę obwinionej w powyższym zakresie Sąd uznał, że adekwatne i konieczne dla osiągnięcia celów będzie orzeczenie wobec obwinionego na podstawie art. 65 ust. 1 pkt. 3 ustawy o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.) kary pieniężnej w wysokości 7.000 złotych.
Rodzaj kary w ocenie Sądu jest adekwatny do charakteru przewinienia obwinionej a jej wysokość jest uzasadniona okolicznościami sprawy. W związku z zaniechaniem obwinionej klient nie mógł podjąć kroków celem podważenia opinii biegłego, która była kluczowym dokumentem na którym swoje orzeczenie mógł oprzeć Sąd rozpoznający sprawę w której obwiniona była pełnomocnikiem, co rzutować mogło i rzutowało na kwotę którą klient obwinionej musiał zapłacić drugiej stronie. W ocenie Sądu takie okoliczności sprawy przemawiały za orzeczeniem kary pieniężnej, przy czym Sąd wymierzył ja w umiarkowanej wysokości w stosunku do możliwego zakresu.
O kosztach postępowania OSD orzekł na podstawie art. 706 ustawy o radcach prawnych, biorąc pod uwagę czynności podjęte w postępowaniu.
GF