Orzeczenie z dnia 8 listopada 2021 r. Sygn. akt: D 81/21

Orzeczenie z dnia 8 listopada 2021 r. Sygn. akt: D 81/21
Orzeczenie jest prawomocne
 

Przewodniczący:       r. pr. Anita Żołyniak-Piętka
Członkowie:              r. pr. Robert Karpiński
r. pr. Andrzej Domański
Protokolant:              Karolina Szymala

 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu D.B. (WA-6807) obwinionemu o to, że:
nie wypełnił obowiązku doskonalenia zawodowego i nie uzyskał żadnego z 40 wymaganych od niego punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od […] r. do […] r. – czym naruszył obowiązek dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne a także obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu radców prawnych,
tj. popełnił czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, w związku z § 7 i § 11 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 103/IX/2015 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku (t.j. uchwała Nr 295/X/2018 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 12 lipca 2018 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego uchwały w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku).
 

 

 

 
Pismem z dnia […] r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., stosownie do § 17 ust. 1 i ust. 2 załącznika do uchwały nr 103/IX/2015 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organu samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku (tj. uchwała nr 295/X/2018 Prezydium KRRP z dnia 12.07.2018) w zw. z § 3 uchwały nr 209/X/2020 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 24 października 2020 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organu samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku przekazał Rzecznikowi Dyscyplinarnemu wykaz radców prawnych, którzy nie wypełnili obowiązku doskonalenia zawodowego w cyklu szkoleniowym, który trwał od […] r. do dnia […] r. (vide: pismo k. 1)
 
W dniu […] r. do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wpłynął wniosek Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o ukaranie radcy prawnego D.B. numer wpisu […] (Obwiniony), obwinionemu o to, że nie wypełnił obowiązku doskonalenia zawodowego i nie uzyskał żadnego z 40 wymaganych od niego punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od […] r. do […] r., czym naruszył obowiązek dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne a także obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu radców prawnych tj. popełnił czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Racy Prawnego („KERP”), w związku z § 7 i § 11 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 103/IX/2015 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku (tj. uchwała nr 295/X/2018 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 12 lipca 2018 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego uchwały w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku) („Regulamin”).
 
We wniosku o ukaranie Rzecznik poinformował, iż Obwiniony był karany dyscyplinarnie.
 
Obwiniony nie złożył wyjaśnień w toku postępowania przygotowawczego ani też nie wniósł odpowiedź na wniosek o ukaranie w toku postępowania przed OSD.
 
Sąd rozpoznał wniosek na rozprawie w dniu […] r. Wobec faktu, że Obwiniony prawidłowo powiadomiony nie stawił się na rozprawie bez usprawiedliwienia, Sąd, na podstawie art. 68³ ust. 2 i 5 ustawy o radcach prawnych, postanowił prowadzić postępowanie bez jego udziału.
 
Rzecznik poinformował OSD, iż Obwiniony był już karany za niewypełnienie obowiązku kształcenia zawodowego w cyklu szkoleniowym […]-[…]. Sąd z urzędu powziął informację o wydanym w sprawie orzeczeniu z dnia […] r. w sprawie o sygnaturze akt […].
 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ustalił, co następuje:
 
Obwiniony uzyskał 0 z wymaganych 40 punktów szkoleniowych dla okresu rozliczeniowego trwającego od […] r. do […] r. (vide: pismo Dziekana OIRP w W. k. 1 i zestawienie k. 2).
 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.
 
Zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu w okresie rozliczeniowym trwającym od […] r. do […] r. Obwiniony miał obowiązek odbycia szkoleń zawodowych lub innych form doskonalenia w celu zgromadzenia minimum 40 punktów szkoleniowych. Nie ulega wątpliwości, że Obwiniony nie wykonał tego obowiązek w jakimkolwiek zakresie i nie uzyskał ani jednego punktu szkoleniowego, w związku z czym nie wywiązał się z obowiązku doskonalenia w rozumieniu § 11 Regulaminu.
 
Powyższe zachowanie Obwinionego należy skonfrontować z działaniami podjętymi przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W., które miały na celu umożliwienie radcom prawnym realizację obowiązku szkoleniowego. Działania te polegały m.in. na przekazywaniu informacji (zakładka doskonalenia zawodowego znajdująca się na stronie OIRP, informacje przekazywane w wysyłanym regularnie co dwa tygodnie Newsletterze OIRP) dotyczących organizowanych szkoleń zawodowych odpłatnych i nieodpłatnych (np. wykłady prowadzone w ramach poniedziałków i wtorków radcowskich), czy prowadzeniu wykładów e-learningowych dostępnych za pośrednictwem Internetu. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że obowiązek doskonalenia zawodowego mógł być realizowany również w innych formach niż uczestnictwo w szkoleniach tj. np. przez publikacje, udział w konferencjach i seminariach, czy poprzez prowadzenie szkoleń.
 
Obowiązek stałego doskonalenia oraz uczestnictwa w szkoleniach zawodowych na podstawie przepisów samorządowych wynika także z art. 14 ust. 1 i 2 KERP, zaś obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu ma podstawę w art. 61 ust. 2 KERP.
 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uznał, że w toku postępowania nie zostały ujawnione okoliczności usprawiedliwiające zaniechanie w zakresie obowiązku szkoleniowego, tzn. czy czyn którego się dopuścił wynikał z przyczyn od Obwinionego niezależnych i trudności niemożliwych, oceniając rzecz racjonalnie, do przezwyciężenia. Obwiniony nie skorzystał z możliwości indywidualnego ograniczenia albo wyłączenia obowiązku szkolenia powołując się na szczególne okoliczności, zatem nie ma powodu przyjmować, że nie wykonał obowiązku z takich przyczyn. Zważyć w tym miejscu należy, że wyznaczony okres rozliczeniowy obejmujący 3 lata kalendarzowe jest na tyle długi, że umożliwia, uwzględniając obowiązki zawodowe, rodzinne, a także nieprzewidziane sytuacje osobiste, wykonanie tego obowiązku, czego dowodem jest to, że zdecydowana większość radców prawych OIRP w W. obowiązek ten wykonała. Wobec tego należało przyjąć, że zaniechanie Obwinionego miało charakter zawiniony.
 
Z powyższych względów Okręgowy Sąd Dyscyplinarny w zakresie czynu objętego zarzutem wniosku o ukaranie uznał winę Obwinionego.
 
W ocenianym stanie faktycznym wyżej omówione zachowanie Obwinionego, pozostając w sprzeczności ze wskazanymi normami, determinuje odpowiedzialność dyscyplinarną. Zgodnie bowiem z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, radcowie prawni i aplikanci radcowscy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub godnością zawodu bądź za naruszenie swych obowiązków zawodowych.
 
W zakresie kary dyscyplinarnej istnieją dwie okoliczność obciążające Obwinionego i wpływające na zaostrzenie wymiaru kary. Pierwsza z nich to powrót to tożsamego przewinienia, w związku z niewypełnieniem obowiązku szkoleniowego także w okresie rozliczeniowym […]-[…] a więc w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres rozliczeniowy, którego dotyczy niniejsze postępowania. Druga to fakt nie wypełnienia obowiązku szkoleniowego w jakimkolwiek zakresie i nie uzyskanie żadnego punktu szkoleniowego.
 
W ocenie Sądu wobec rodzaju naruszenia, uwzględniając brak wypełnienia obowiązku w jakimkolwiek zakresie oraz fakt, iż Obwiniony był już karany dyscyplinarnie za podobne przewinienie dyscyplinarne adekwatną karą dyscyplinarną jest kara pieniężna wynosząca 5000 zł. Jest to kara o wyższej dolegliwości, jednak sprawiedliwa z uwagi na powyższe okoliczności. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny wyraża przekonanie, że wymierzona kara powinna zapobiec naruszaniu przez Obwinionego zasad etyki radcy prawnego w przyszłości.
 
Cechą zawodu radcy prawnego, warunkującego zaufanie do niego jest bowiem także profesjonalizm i umiejętności praktyczne, od których zależy odpowiednie, tzn. skuteczne wykonywanie pomocy prawnej. Radca prawny nieprzygotowany merytorycznie, szczególnie wobec powszechnych szybkich zmian prawnych, nie tylko nie udzieli pomocy ale może spowodować szkody po stronie klienta i swojej, ujemnie wpływając na wizerunek zawodu.
 
W sprawie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 70(6) ust. 1 i 2 zgodnie z którymi zryczałtowane koszty postępowania ponosi Obwiniony, jeżeli został skazany. Ustalając wysokość tych kosztów Sąd uwzględnił stosunkowo prosty charakter sprawy i związany z tym niewielki nakład czasu pracy organów dyscyplinarnych, tj. rozpoznanie sprawy na rozprawie z obowiązkiem uzasadnienia orzeczenia na piśmie i ustalił koszty na najniższym poziomie w proporcji do zakresu tego zaangażowania.
 
GF