Orzeczenie prawomocne.
CZŁONKOWIE: r. pr. Marzena Okła – Anuszewska
r. pr. Artur Załuski
PROTOKOLANT: Renata Wernicka
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu D.(1), […], obwinionemu o to, że:
działając w celu pozyskania zlecenia na usługi prawne od spółki P. S.A. („P. SA”) w okresie po […] roku nie dochował zasad lojalności i koleżeństwa w stosunku do innych radców prawnych, a mianowicie: radcy prawnego P., radcy prawnego S.(1) i radcy prawnego S.(2) i przedstawiał negatywne opinie o czynnościach zawodowych ww. radców prawnych w stosunku do osób trzecich, poprzez co najmniej: (a) zawarcie w e-mailu skierowanym do Zarządu P. SA (na adres: Sekretariat Z – Prezesa Zarządu z adresu: […]) w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących ww. radców prawnych, oraz (b) przedstawienie w wypowiedziach na spotkaniu z Pełnomocnikiem ds. etyki P. SA w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących radcy prawnego P.,
tj. popełnienie czynów naruszających podstawowe wartości i zasady wykonywania zawodu radcy prawnego określone w art. 50 ust. 1 i art. 52 ust. 3 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego ogłoszonego Uchwałą Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego („KERP”) w zw. z art. 64 ust. 1 urp.
- Uznaje radcę prawnego D.(1), […] winnym tego, że działając w celu pozyskania zlecenia na usługi prawne od spółki P. S.A. („P. SA”) w okresie po […] roku nie dochował zasad lojalności i koleżeństwa w stosunku do innych radców prawnych, a mianowicie: radcy prawnego P., radcy prawnego S.(1) i radcy prawnego S.(2) i przedstawiał negatywne opinie o czynnościach zawodowych ww. radców prawnych w stosunku do osób trzecich, poprzez zawarcie w e-mailu skierowanym do Zarządu P. SA (na adres: Sekretariat Z -Prezesa Zarządu z adresu: […]) w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących ww. radców prawnych, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych i art. 50 ust. 1 oraz art. 52 ust. 3 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego ogłoszonego Uchwałą Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego i za ten czyn na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2) ustawy o radcach prawnych wymierza karę nagany;
- Na podstawie art. 706 ust. 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionego radcy prawnego D.(1), […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę […] zł ([…] złotych).
działając w celu pozyskania zlecenia na usługi prawne od spółki P. S.A. („P. SA”) w okresie po […] roku nie dochował zasad lojalności i koleżeństwa w stosunku do innych radców prawnych, a mianowicie: radcy prawnego P., radcy prawnego S.(1) i radcy prawnego S.(2) i przedstawiał negatywne opinie o czynnościach zawodowych ww. radców prawnych w stosunku do osób trzecich, poprzez co najmniej: (a) zawarcie w e-mailu skierowanym do Zarządu P. SA (na adres: Sekretariat Z -Prezesa Zarządu z adresu: […]) w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących ww. radców prawnych, oraz (b) przedstawienie w wypowiedziach na spotkaniu z Pełnomocnikiem ds. etyki P. SA w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących radcy prawnego P.,
tj. popełnienie czynów naruszających podstawowe wartości i zasady wykonywania zawodu radcy prawnego określone w art. 50 ust. 1 i art. 52 ust. 3 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego ogłoszonego Uchwałą Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego („KERP”) w zw. z art. 64 ust. 1 urp.
Obwiniony nie wniósł odpowiedzi na wniosek o ukaranie.
Po rozpoznaniu sprawy, Sąd uznał Obwinionego winnym tego, że działając w celu pozyskania zlecenia na usługi prawne od spółki P. S.A. („P. SA”) w okresie po […] roku nie dochował zasad lojalności i koleżeństwa w stosunku do innych radców prawnych, a mianowicie: radcy prawnego P., radcy prawnego S.(1) i radcy prawnego S.(2) i przedstawiał negatywne opinie o czynnościach zawodowych ww. radców prawnych w stosunku do osób trzecich, poprzez zawarcie w e-mailu skierowanym do Zarządu P. SA (na adres: Sekretariat Z -Prezesa Zarządu z adresu: […]) w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących ww. radców prawnych, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych i art. 50 ust. 1 oraz art. 52 ust. 3 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego ogłoszonego Uchwałą Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego i za ten czyn na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2) ustawy o radcach prawnych wymierzył Obwinionemu karę nagany.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego, ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Do dnia […] r., Obwiniony świadczył pomoc prawną na rzecz P. S.A. Pomoc świadczona przez Obwinionego obejmowała zastępstwo procesowe w sprawach związanych z roszczeniami dotyczącymi urządzeń gazowniczych posadowionych na cudzych nieruchomościach (k. […], […], […], […] i […]).
W piśmie z dnia […] r., Obwiniony zwrócił się do zarządu P. S.A. z ofertą świadczenia pomocy prawnej spółce na dotychczasowych warunkach obejmujących prowadzenie spraw sądowych.
W dniu […] r., Obwiniony sporządził dokument pt. Sprawozdanie z wykonania zlecenia i propozycja współpracy. Powyższy dokument został zaadresowany do prezesa zarządu P. S.A. Obwiniony wskazał w treści dokumentu m.in., że w jednej ze spraw o zawezwanie do próby ugodowej, w której wcześniej nie wyraził zgody na zawarcie ugody, pełnomocnik reprezentujący P. S.A. zawarł ugodę, na mocy której spółka zapłaciła wnioskodawcy kwotę ponad […] zł. Powyższe, Obwiniony określił jako utratę kwoty objętej ugodą wskutek braku właściwego nadzoru nad pracą radcy prawnego. Ponadto, Obwiniony wskazał, że prawdopodobnie kwoty należnych mu kosztów zastępstwa procesowego zostały przywłaszczone przez pracowników Departamentu Prawnego. Okoliczność ta miała stanowić o ocenie poziomu pracy Biura Prawnego. Obwiniony podniósł w swoim piśmie również, że po przeprowadzeniu zwolnień grupowych w Biurze Prawnym w […] r., w miejsce doświadczonych prawników zatrudniono aplikantów oraz osoby bez doświadczenia zawodowego (k. […]-[…]).
W dniu […] r., Obwiniony wysłał wiadomość e-mail z adresu: […], na adres: Sekretariat Z – Prezesa Zarządu, z tematem wiadomości: spotkanie z Panem Prezesem W.. W treści wiadomości, Obwiniony zwrócił się z prośbą o osobiste spotkanie z wyżej wymienionym Prezesem Zarządu P. S.A. Obwiniony ponownie wskazał na swoje doświadczenie związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz P. S.A. Ponadto, Obwiniony poinformował, że w […] r. ujawnił, iż jedna ze spraw sądowych nie została przekazana do jego kancelarii i w sprawie tej etatowy radca prawny, nadaj pracujący w Centrali P. S.A., zawarł ugodę sądową, w której spółka bezpodstawnie zapłaciła kwotę ponad […] zł. Dalej, Obwiniony stwierdził, że: „Sprawa ta niewątpliwie stanowi tzw. wziątkę, ponieważ właściciel nieruchomości z gazociągiem, już wcześniej występował do sądu i w jego sprawie odmówiłem zawarcia ugody, a nie zdarzyło się, aby w odstępie 1 roku właściciel nieruchomości, dwukrotnie występował na drogę sądową z taką samą sprawą, tak jak miało to miejsce w tym przypadku.”. Powyższa okoliczność została określona, przez Obwinionego w dalszej części omawianej wiadomości e-mail, jako nadużycie. Następnie, Obwiniony stwierdził, że jego odejście w sposób nieprzypadkowy zbiegło się z ukończeniem aplikacji przez Panią S.(1), S.(2) oraz Pana D.(2). „Młodzi prawnicy musieli mieć pracę i dostęp do spraw sądowych, z których jak wynika, były określone profity.” – stwierdził dalej Obwiniony. Wreszcie, Obwiniony sformułował następującą wypowiedź: „W rozmowie z Panem Prezesem W. chciałbym również omówić kwestię wypłaty na moją rzecz, kwoty […] zł, zasądzonych na rzecz Spółki z tytułu zastępstwa procesowego w wygranych przeze mnie sprawach sądowych, które to koszty nie są przedawnione i najpewniej, bezpodstawnie zostały przywłaszczone przez młodzieżowych radców prawnych zatrudnianych obecnie przez Spółkę.” (k. […]-[…]).
W dniu […] r., A., jako Pełnomocnik ds. etyki P. S.A., sporządził notatkę służbową ze spotkania, jakie odbył w tym samym dniu z Obwinionym. Z treści powyższej notatki wynika, że Obwiniony przedstawił podczas spotkania swoje doświadczenie zawodowe, związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz P. S.A. Następnie, Obwiniony stwierdził, że w dniu […]r., P. S.A. reprezentowana przez r. pr. P. zawarła ugodę ze S.(3), w której to ugodzie P. S.A. zobowiązała się zapłacić kwotę […] PLN w zamian za ustanowienie służebności przesyłu. W ocenie sformułowanej przez Obwinionego, wskazana wyżej kwota jest zbyt wysoka w kategoriach odszkodowania. Brak było przesłanek dla zawarcia takiej ugody (k. […]).
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy na kartach wymienionych szczegółowo powyżej. Sąd dał wiarę wszystkim tym dokumentom, ponieważ nie znalazł podstaw by kwestionować ich wiarygodność. Strony nie podważały wiarygodności dokumentów. Zeznania świadka oraz Pokrzywdzonych były zgodne z treścią dokumentów.
Pozostałe dowody z dokumentu dopuszczone w sprawie potwierdzają powyższe okoliczności bądź pozbawione są znaczenia dla sprawy.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka A. w całości. Przedmiotowa sprawa, z uwagi na treść zarzutu związaną wyłącznie ze sposobem wykonywania zawodu przez Obwinionego, nie dotyczy interesów świadka w jakikolwiek sposób. Stąd, świadek nie miał powodu ani dla składania fałszywych zeznań lub oskarżeń, ani dla zatajania jakichkolwiek faktów. Świadek złożył zeznania w sposób spontaniczny. Przy tym, zeznania świadka przestawiają logiczną chronologię zdarzeń, są wewnętrznie spójne i logiczne. Ponadto, zeznania świadka nie są sprzeczne z dowodami z dokumentów, ani dowodami z przesłuchania Pokrzywdzonych.
Sąd dał wiarę zeznaniom Pokrzywdzonych, r.pr. S.(2) oraz r.pr. P.. Zeznania wymienionych Pokrzywdzonych zostały złożone w sposób spontaniczny, były logiczne i spójne zarówno wewnętrznie, jak i z pozostałym materiałem dowodowym. Pokrzywdzeni formułowali swoje pretensje wobec Obwinionego odwołując się do treści jego wypowiedzi zawartych w określonych dokumentach, które zostały dopuszczone jako dowód w sprawie. Stąd, możliwość nieprawdziwej relacji o zdarzeniach stanowiących bezpośrednią przyczynę sformułowania zarzutów względem Obwinionego była bardzo ograniczona. Ze względów powołanych powyżej, Sąd nie znalazł powodów aby odmówić wiary zeznaniom złożonym przez Pokrzywdzonych także co do pozostałych zdarzeń i okoliczności.
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
Na gruncie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że w ustalonym stanie faktycznym Obwiniony dopuścił się czynu sprzecznego z zasadami wykonywania zawodu radcy prawnego.
U podstaw powyższego rozstrzygnięcia Sądu legły następujące ustalenia.
W związku z zakończeniem współpracy przez P. S.A. w […] r., Obwiniony podejmował próby ponownego uzyskania zlecenia w zakresie świadczenia pomocy prawnej, dotyczącej zastępstwa procesowego. Temu celowi służyło wysłanie oferty z dnia […] r., Sprawozdania z wykonania zlecenia i propozycja współpracy z dnia […] r. oraz wiadomości e-mail z dnia […] r. Wysyłanie kolejnych pism nie odnosiło zamierzonego rezultatu. Z tego względu, Obwiniony rozszerzał argumentację, która miała skłonić P. S.A. do ponownej współpracy. Obwiniony zaczął powoływać się na konkretny przypadek zawarcia ugody w sposób nieprawidłowy, w jego ocenie.
W wiadomości e-mail z dnia […] r. pojawiły się dodatkowo wypowiedzi Obwinionego o charakterze ocennym, odnoszące się do czynności zawodowych Pokrzywdzonych. Do tychże wypowiedzi, Sąd zaliczył następujące sformułowania:
- „Sprawa ta niewątpliwie stanowi tzw. wziątkę, …”
W ocenie Sądu, powołana wypowiedź Obwinionego stawia w złym świetle Pokrzywdzonego P.. Sformułowanie: wziątka kojarzone jest powszechnie ze świadczeniem spełnianym w zamian za załatwienie określonej sprawy (potocznie: łapówka). Posłużenie się tym sformułowaniem w kontekście zawarcia ugody przez pełnomocnika sugeruje, że takie świadczenie mogło nastąpić do rąk pełnomocnika w zamian za zawarcie ugody niekorzystnej dla mocodawcy rzeczonego pełnomocnika. Obwiniony, podając szczegółowe informacje dotyczące sprawy, w której doszło do zawarcia ugody (k. […]), musiał liczyć się z tym, że P. S.A. ustali osobę pełnomocnika, wobec której została skierowana wypowiedź Obwinionego. Pełnomocnikiem tym był r.pr. P.. Jak zeznał świadek A., postępowanie wyjaśniające w kwestii podniesionej przez Obwinionego nie potwierdziło zarzutów wskazujących na nieprawidłowości w zawarciu powoływanej wyżej ugody. Powyższe wskazuje na gołosłowność zarzutów postawionych przez Obwinionego. Sama odmienność załatwiania podobnych spraw w praktyce zawodowej Obwinionego nie może stanowić podstawy ferowania tak daleko idących wypowiedzi, które ocierają się o zarzuty dotyczące popełnienia czynów prawem zabronionych pod groźbą kary. - „Młodzi prawnicy musieli mieć pracę i dostęp do spraw sądowych, z których jak wynika, były określone profity”
Powyższa wypowiedź Obwinionego została sformułowana w odniesieniu do opisanej wyżej kwestii związanej z zawarciem ugody, którą to kwestię Obwiniony określił mianem nadużycia. W tym kontekście rozważana wypowiedź Obwinionego wskazuje na potrzebę posiadania dostępu do spraw sądowych, rozumianego jako ich prowadzenie, w celu uzyskiwania korzyści. Powiązanie przedmiotowej wypowiedzi z sugerowanym przez Obwinionego nadużyciem polegającym na tzw. wziątce przy zawarciu ugody sugeruje, że profity, jakie mieli uzyskiwać prawnicy prowadzący sprawy sądowe, miały polegać również na otrzymywaniu takowych wziątek.
W tym samym akapicie wiadomości, w którym Obwiniony zawarł powyższą wypowiedź, zostały wskazane nazwiska m.in. Pokrzywdzonych: r.pr. S.(2) oraz r.pr. S.(1). Powyższe wskazywało jednoznacznie, pod czyim adresem Obwiniony sformułował swoją wypowiedź. - „…chciałbym również omówić kwestię wypłaty na moją rzecz, kwoty […] zł, zasądzonych na rzecz Spółki z tytułu zastępstwa procesowego w wygranych przeze mnie sprawach sądowych, które to koszty nie są przedawnione i najpewniej, bezpodstawnie zostały przywłaszczone przez młodzieżowych radców prawnych zatrudnianych obecnie przez Spółkę.”
Dalej, Obwiniony posłużył się poniżającym sformułowaniem młodzieżowi radcowie prawni wobec koleżanek i kolegów, wykonujących ten sam zawód radcy prawnego. Powiązanie kwestii wynagrodzenia związanego z prowadzeniem spraw sądowych ze sformułowaniem młodzieżowi radcowie prawni pozwalało osobom zatrudnionym w P. S.A. na wskazanie Pokrzywdzonych, będących pracownikami zespołu procesowego w P. S.A. (tak: zeznania Pokrzywdzonych), jako adresatów przedmiotowej wypowiedzi Obwinionego.
W ocenie Sądu, wszystkie, powołane wyżej wypowiedzi naruszają zasady etyki, do których przestrzegania Obwiniony jest zobowiązany.
Zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, radca prawny obowiązany jest do lojalności i koleżeństwa wobec członków samorządu radców prawnych. Dalej, powołany wyżej Kodeks wskazuje, w art. 52 ust. 3, że niedopuszczalne jest wypowiadanie przez radcę prawnego wobec osób trzecich negatywnej opinii o czynnościach zawodowych innego radcy prawnego, chyba że potrzeba albo obowiązek takiej oceny wynikają z zadań lub uprawnień służbowych bądź samorządowych.
Sąd doszedł do przekonania, że kwestionowane wypowiedzi Obwinionego, zawarte w wiadomości e-mail z dnia […] r., stanowią o naruszeniu obowiązków wynikających z art. 50 ust. 1 oraz art. 52 ust. 3 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego. Wypowiedzi Obwinionego wobec pokrzywdzonych radców prawnych przybrały formę zarzutów dotyczących niewłaściwego wykonywania zawodu poprzez działanie na szkodę klienta, w celu osiągnięcia korzyści osobistych, oraz nienależyte prowadzenie spraw klienta, przywłaszczanie wynagrodzenia należnego innemu radcy prawnemu. Obwiniony wypowiedział się w sposób pogardliwy (młodzieżowi radcowie prawni) wobec innych radców prawnych, którzy posiadali krótszy staż zawodowy.
Z uwagi na sformułowanie swojej wypowiedzi w wiadomości e-mail wysłanej na adres członka zarządu P. S.A., krąg osób, które zapoznały się z treścią tejże wiadomości mógł być szeroki. Przede wszystkim zważyć jednak należało na fakt, że z wypowiedzią Obwinionego zapoznał się członek organu zarządzającego spółką, co mogło podważyć zaufanie do Pokrzywdzonych. W wyniku zarzutów Obwinionego zostało przeprowadzone wewnętrzne postępowanie wyjaśniające. Ponadto, rozpowszechnienie zarzutów stawianych przez Obwinionego mogło narazić Pokrzywdzonych na negatywną reakcję najbliższych współpracowników.
W ocenie Sądu, negatywna, niekoleżeńska wypowiedź Obwinionego miała na celu zdyskredytowanie Pokrzywdzonych w celu pozyskania zlecenia od P. S.A. Obwiniony liczył się z tym, że jego wiadomość może wywołać negatywne skutki dla Pokrzywdzonych, nawet w postaci zaprzestania korzystania przez P. S.A. z ich pomocy na rzecz pomocy świadczonej przez Obwinionego. Tym bardziej, że wypowiedź Obwinionego została sformułowana w formie wiadomości e-mail, w przypadku której należy oczekiwać podwyższonej staranności od Obwinionego – formułowanie wiadomości e-mail, podobnie, jak sporządzenie dokumentu w formie pisemnej, stwarza możliwość dogłębnego przemyślenia treści wypowiedzi oraz jej powtórnej analizy przed wysłaniem. Takiej możliwości nie ma w przypadku rozmowy ustnej.
Z tych wszystkich względów tutejszy Sąd doszedł do przekonania, że Obwiniony dopuścił się przewinienia dyscyplinarnego przez to, że przedstawiał negatywne opinie o czynnościach zawodowych innych określonych radców prawnych w stosunku do osób trzecich, poprzez zawarcie w e-mailu skierowanym do Zarządu P. S.A. w dniu […] r. negatywnych ocen dotyczących ww. radców prawnych. Postępowanie Obwinionego było nielojalne, niekoleżeńskie wobec Pokrzywdzonych.
Natomiast, Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasad etyki przez Obwinionego w wypowiedziach na spotkaniu z A. – Pełnomocnikiem ds. etyki P. S.A., w dniu […] r. Treść notatki służbowej z powyższego spotkania (k. […]) nie przedstawia wypowiedzi Obwinionego, które byłyby niegodne radcy prawnego. W swoich zeznaniach, którym Sąd dał wiarę, A. stwierdził m.in., że Obwiniony nie dokonywał oceny pracy zespołów. Cały czas podkreślał znajomość sprawy i swoją wiedzę.
Z powyższych względów, Sąd dokonał modyfikacji opisu czynu popełnionego przez Obwinionego.
Sąd, bacząc na zasady wymiaru kary, wymierzył Obwinionemu karę nagany.
Orzeczona kara jest jedną z najmniej dotkliwych spośród katalogu kar przewidzianych przepisami ustawy o radcach prawnych. Okolicznościami obciążającymi wymiar kary było naruszenie zasad wykonywania zawodu w celu uzyskania możliwości zarobkowego świadczenia pomocy prawnej.
Obwiniony nie był obecny na rozprawie w niniejszej sprawie, nie przedstawił odpowiedzi na wniosek o ukaranie. Jedynymi okolicznościami świadczącymi na rzecz złagodzenia kary była okoliczność, że czyn Obwinionego nie godził w podstawowe zasady wykonywania zawodu radcy prawnego, do jakich należy nakaz unikania konfliktu interesów, czy też ochrony tajemnicy zawodowej. Ponadto, zgromadzony materiał dowodowy w postaci przede wszystkim zeznań świadka oraz Pokrzywdzonych obecnych na rozprawie nie wskazuje na wyrządzenie znacznej szkody czynem Obwinionego, w tym szkody klientowi Obwinionego oraz Pokrzywdzonych.
W związku z powyższym, Sąd zważył w sposób szczególny na dyrektywę wychowawczą i prewencyjną wymiaru kary. W ocenie Sądu, wymiar kary pozwala rozsądnie zakładać, że Obwiniony nie powróci do przewinienia dyscyplinarnego. Obwiniony powinien wziąć pod rozwagę, że nawet czyn, które mogłyby się jawić jako czyn mniejszej wagi, spotka się z reakcją organów dyscyplinarnych samorządu radców prawnych.
Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 706 ustawy o radcach prawnych oraz § 1 ust. 1 pkt 1) uchwały nr 86/IX/2015 Krajowej Rady Radców prawnych z dnia 20 marca 2015 r. w sprawie określenia wysokości zryczałtowanych kosztów postępowania dyscyplinarnego, biorąc pod uwagę zakres czynności podjętych w postępowaniu. Sprawa została w całości rozpoznana na jednym terminie. Postępowanie dowodowe obejmowało przesłuchanie trzech osób w charakterze świadka.
(WK)