Orzeczenie z dnia 6 listopada 2018 r. Sygn. akt: D 81/18

Orzeczenie z dnia 6 listopada 2018 r. Sygn. akt: D 81/18
Orzeczenie nieprawomocne
 

PRZEWODNICZĄCY:   r. pr. Agnieszka Świstak
CZLONKOWIE:    r. pr. Gerard Madejski
r. pr. Andrzej Szmigiel
PROTOKOLANT:    Karolina Szymala

           
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu Ł., […], obwinionej o to, że:
w okresie od dnia […] r. do dnia […] r. zaniechała udostępnienia L.(1) – Powódce, którą reprezentowała jako pełnomocnik, pisma z dnia […] r. kierowanego do Sądu rozpoznającego sprawę, które to pismo zostało złożone pod rygorem pominięcia później zgłoszonych dowodów i twierdzeń, celem zapoznania się z nim i zgłoszenia ewentualnych uwag i twierdzeń, tj. o czyn określony w art. 64 ust. 1 ustawy w zw. z art. 6 w zw. z art. 44 ust. 1 KERP,
 

 

 

 
W dniu […] r. do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wpłynął wniosek Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., o ukaranie radcy prawnego Ł. – numer wpisu […] (Obwiniona), wobec której w dniu […] r. wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów o to, że w okresie od dnia […] r. do dnia […] r. zaniechała udostępnienia L.(1) – Powódce, którą reprezentowała jako pełnomocnik, pisma z dnia […] r. kierowanego do Sądu rozpoznającego sprawę, które to pismo zostało złożone pod rygorem pominięcia później zgłoszonych dowodów i twierdzeń, celem zapoznania się z nim i zgłoszenia ewentualnych uwag i twierdzeń tj. o czyn określony w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w zw. z art. 6 w zw. z art. 44 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego (KERP).
 
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
 
Postanowieniem Referendarza Sadowego w Sądzie Rejonowym dla W. w W. w […] Wydziale Cywilnym z dnia […] r. ustanowiono dla powódki – L.(1) (Pokrzywdzona) – w sprawie o sygn. akt […],  pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego wyznaczonego z listy radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. W piśmie z dnia […] r., doręczonym Obwinionej w dniu […] r., Wicedziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował Obwinioną o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym dla W. w W. w […] Wydziale Cywilnym pod sygn. akt […]. (k. […] i […]) Pismem z dnia […] r. Obwiniona poinformowała Pokrzywdzoną o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu oraz poprosiła Pokrzywdzoną o niezwłoczny kontakt oraz przekazanie przez Pokrzywdzoną materiałów i dowodów, które mogą mieć znaczenie dla sprawy. (k. […]) W wykonaniu zarządzenia z dnia […] r., pismem z dnia […] r. Obwiniona została wezwana do zajęcia aktualnego stanowiska w sprawie i złożenia ewentualnych wniosków dowodowych w terminie […] dni, pod rygorem pominięcia. (k. […] i […]) Pismo w tym przedmiocie zostało Obwinionej doręczone w dniu […] r. (k. […]) W wykonaniu powyższego Obwiniona złożyła do ww. Sądu pismo procesowe z dnia […] r. (k. […], […], […], […], […], […]) Pismo to Obwiniona nadała w dniu […] r. (k. […])
 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył co następuje.
 
Sąd nie znajdując podstaw do kwestionowania, dał wiarę wszystkim dokumentom dopuszczonym jako dowód w sprawie. Sąd przyjął, że w ramach przeprowadzonego w sprawie postępowania zostały zbadane wszystkie okoliczności warunkujące prawidłową ocenę przesłanek odpowiedzialności dyscyplinarnej Obwinionej.
 
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że Obwiniona działając w sprawie o sygn. akt […] jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu dla powódki – L.(1) – Pokrzywdzonej, w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez Sąd, sporządziła oraz złożyła pismo procesowe z dnia […] r. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny za bezsporny, bo potwierdzony zarówno przez Pokrzywdzoną jak również przez sama Obwinioną, uznał fakt nieudostępnienia Pokrzywdzonej przez Obwinioną owego pisma, przed jego wysłaniem do Sądu Rejonowego dla W. w W..
 
Mając na uwadze treść wniosku o ukaranie oraz dokonując oceny powyższego działania z punktu widzenia odpowiedzialności dyscyplinarnej Obwinionej, konieczna jest jego konfrontacja z dyspozycjami art. 6 i art. 44 ust 1 KERP. W świetle art. 44 ust. 1 KERP radca prawny na żądanie klienta, obowiązany jest informować go o przebiegu sprawy i jej wyniku, a w szczególności o skutkach podejmowanych czynności procesowych. Zgodnie z art. 6 KERP radca prawny mając na uwadze treść roty ślubowania określonej w ustawie o radcach prawnych, obowiązany jest wykonywać czynności zawodowe rzetelnie i uczciwie, zgodnie z prawem, zasadami etyki zawodowej oraz dobrymi obyczajami.
 
Z przywołanej treści art. 44 ust. 1 KERP w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że informowanie klienta, o którym mowa w tym przepisie, staje się obowiązkiem radcy prawnego dopiero kiedy klient tego zażąda. Oznacza to, że w braku odmiennych ustaleń z klientem, radca prawny nie musi informować go o przebiegu sprawy tj. nie tylko o czynnościach organów procesowych ale również o czynnościach procesowych podejmowanych przez radcę prawnego i ich skutkach. Przywołany przepis nie uzależnia obowiązku tam zakreślonego od sformułowania przez klienta żądania przed podjęciem przez radcę prawnego konkretnej czynności procesowej. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny stoi na stanowisku, że klient z żądaniem przekazania mu informacji może wystąpić na każdym etapie prowadzenia sprawy, w tym również po podjęciu przez radcę prawnego określonych czynności procesowych.
 
Sąd w tym miejscu wskazuje, że we wniosku o ukaranie Obwinionej mowa jest o piśmie kierowanym (nie skierowanym)  do Sądu, a wniosek zawiera określenie czasu popełnienia czynu tj. od dnia […] r. do dnia […] r., a więc okres już po fakcie wysłania pisma do Sądu przez Obwinioną. Sąd dokonał oceny czynu Obwinionej w kontekście daty wskazanej we wniosku o ukaranie tj. od dnia […] r. do dnia […] r.
 
W piśmie z dnia […] r.  adresowanym do Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych, Pokrzywdzona poinformowała, że „Pani mecenas złożyła do Sądu pismo procesowe z podaniem dowodów. Prosiłam aby przysłała mi pocztą mailem, jednak odmówiła i w żaden sposób nie chciała przysłać. Nie miałam żadnego wglądu przez co nie mogłam zapoznać się z treścią i ewentualnie coś podpowiedzieć.” Z zeznań złożonych przez Pokrzywdzoną przed Zastępcą Rzecznika Dyscyplinarnego w dniu […] r. wynika, że Pokrzywdzona zażądała aby Obwiniona przesłała jej pismo z dnia […] r., złożone w Sądzie, poprzez przesłanie korespondencji lub e-mailowo, natomiast Obwiniona odmówiła przesłania Pokrzywdzonej tego pisma. (k. […]) W ramach zeznań złożonych na rozprawie w dniu […] r. Pokrzywdzona stwierdziła natomiast, że nie pamięta pisma z dnia […] r., nie pamięta czy żądała pisma z […] r. w […] r. czy w […] r., natomiast  to czego żądała wynika z maili. W zeznaniach świadka L.(2), złożonych przed Zastępcą Rzecznika Dyscyplinarnego w dniu […] r., świadek stwierdziła, że Obwiniona nie chciała i nie udostępniała Pokrzywdzonej pisma procesowego z dnia […] r., nie chciała tego pisma przesłać e-mailowo ani korespondencyjnie, twierdząc, że to za poważne pismo. (k. […]) W ramach zeznań złożonych na rozprawie w dniu […] r. świadek stwierdziła natomiast, że Obwiniona nie przesłała Pokrzywdzonej pisma z […] r. oraz, że nie pamięta kiedy córka wystąpiła z żądaniem o udostępnienie tego pisma. W ramach zeznań złożonych na rozprawie w dniu […] r. świadek L.(1) stwierdził natomiast, że nie zapoznawał się z pismem z […] r., nie wie, że było takie pismo oraz, że pokrzywdzona mówiła o problemach w kontaktach z Obwinioną oraz o tym, że Obwiniona pisała do niej niewłaściwe maile.
 
W kontekście powyższego Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zmuszony jest zwrócić uwagę na wewnętrzną sprzeczność zeznań złożonych przez Pokrzywdzoną oraz na fakt ich sprzeczności z zeznaniami złożonymi przez pozostałych świadków, w szczególności przez L.(2). W kontekście owych sprzeczności dotyczących m.in. daty oraz okoliczności wystąpienia przez Pokrzywdzoną z żądaniem udostepnienia jej pisma z dnia […] r., zdaniem Sądu, wyłania się wniosek, że owe zeznania nie mogą być uznane za dowód tego, że w okresie objętym wnioskiem o ukaranie Obwiniona zaniechała udostępnienia Pokrzywdzonej pisma z dnia […] r. Potwierdzenia powyższego zarzutu nie sposób również odnaleźć w dokumentacji stanowiącej materiał dowodowy sprawy, w tym w szczególności w korespondencji mailowej.
 
W tym stanie rzeczy Sąd dał wiarę wyjaśnieniom Obwinionej złożonych w sprawie. W wyjaśnieniach złożonych przed Zastępcą Rzecznika Dyscyplinarnego w dniu […] r. Obwiniona potwierdziła, że nie przedstawiła Pokrzywdzonej na piśmie projektu pisma z dnia […] r. oraz, że projekt treści tego pisma został uzgodniony z Pokrzywdzoną na spotkaniu w kancelarii Obwinionej w dniu […] r. Obwiniona stwierdziła również, że Pokrzywdzona nie chciała się z nią kontaktować e-mailowo, a pierwszego e-maila od Pokrzywdzonej Obwiniona otrzymała […] r. Jednocześnie Obwiniona wyjaśniła, że dysponowała adresem korespondencyjnym Pokrzywdzonej. (k. […] i […]) We wniosku o zwolnienie z obowiązku zastępowania powódki w sprawie – pismo Obwinionej skierowane do Sądu Rejonowego dla W. w W. […] Wydział Cywilny, sprawa o sygn. akt […], z dnia […] r. Obwiniona wskazała, że „Po otrzymaniu w dniu […] r. pisma z Sekretariatu Sądu Rejonowego dla W. w W., Wydział […] Cywilny wzywającego mnie do zajęcia stanowiska w sprawie […] i po godzinnej rozmowie telefonicznej z powódką, w dniu […] r., wystosowałam pismo procesowe z doprecyzowaniem stanowiska powódki i wnioskami dowodowymi.” (k. […]-[…]) W piśmie z dnia […] r. stanowiącym odpowiedź na wniosek o ukaranie, odnosząc się do przesłanki nieudostępnienia Pokrzywdzonej pisma z dnia […] r., Obwiniona stwierdziła, że stanowisko zajęte w tym piśmie zostało przedstawione Pokrzywdzonej w trakcie rozmowy telefonicznej, a Pokrzywdzona nie zgłaszała w tym zakresie żadnych uwag oraz nie wysuwała próśb o przesłanie projektu tego pisma. Dodatkowo Obwiniona stwierdziła, że w tamtym okresie dysponowała wyłącznie adresem korespondencyjnym Pokrzywdzonej i nie była w posiadaniu jej adresu e-mail. Obwiniona dodała również, że w okresie od odbioru pisma, w którym jako pełnomocnik wezwana została do zajęcia aktualnego stanowiska w sprawie i złożenia ewentualnych wniosków dowodowych w terminie […] dni, pod rygorem pominięcia, do końca upływu terminu na wysłanie przez nią pisma procesowego, nie byłoby możliwe aby stworzyć pismo procesowe, wysłać je Pokrzywdzonej poza W., czekać na jego podjęcie i akceptację jego treści.
 
Niezależnie od tego, że w kontekście sprzeczności zeznań Pokrzywdzonej i świadków Sąd dał wiarę wyjaśnieniom Obwinionej, Sąd dodatkowo zwraca uwagę na sprzeczność zeznań złożonych przez Pokrzywdzoną i świadków w kontekście wyjaśnień złożonych przez Obwinioną, oraz na mogące się rodzić z tego faktu wątpliwości. Zdaniem Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego nieusuwalność owych wątpliwości w ramach postępowania dowodowego, będąca skutkiem wyczerpania możliwości dowodowych, nie może budzić wątpliwości, co uzasadnia ich rozstrzygnięcie na korzyść Obwinionej. Zgodnie bowiem z art. 5 § 2 k.p.k. niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Przepis ten znajduje zastosowanie w ramach postępowania dyscyplinarnego w związku z art. art. 74¹ pkt 1 ustawy o radcach prawnych, zgodnie z którym w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
 
W kontekście powyżej przedstawionych argumentów Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uniewinnił Obwinioną od zarzucanego jej czynu.
 
(WK)