Orzeczenie z dnia 22 lipca 2025 r. Sygn. akt: D 18/25
Orzeczenie jest nieprawomocne

Przewodniczący:       r. pr. Tomasz Nawrot
Członkowie:              r. pr. Marcin Bącal
r. pr. Rafał Minc
Protokolant:              Gabriela Filip

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu A. Z., […], obwinionemu o to, że:

  1. nie wypełnił obowiązku doskonalenia zawodowego, uzyskując 37 z 40 wymaganych od niego punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od […] r. do […] r. – czym naruszył obowiązek dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne a także obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu radców prawnych,

tj. popełnił czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w związku z § 5 ust. 3 oraz § 15 ust. 1 i 2 w związku z § 3 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 209/X/2020  Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 24 października 2020 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, (t.j. uchwała nr 1154/XI/2023 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych  z dnia 10 października 2023 r.)

 

o r z e k a:

  1. Uznaje radcę prawnego Z., […], winnym zarzucanego wnioskiem o ukaranie czynu, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w związku z § 5 ust. 3 oraz § 15 ust. 1 i 2 w związku  z § 3 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 209/X/2020  Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 24 października 2020 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, (t.j. uchwała nr 1154/XI/2023 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych  z dnia 10 października 2023 r.) i za czyn ten na podstawie art. 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o radcach prawnych wymierza karę upomnienia;
  2. Na podstawie art. 706 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionego radcy prawnego A. Z., […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę 500 zł (pięćset złotych).

 

UZASADNIENIE

Wnioskiem o ukaranie z dnia […] roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP w W. (zwany dalej „ZRD”) wniósł o uznanie winnym radcy prawnego A. Z. (zwanego dalej „Obwiniony”) popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego („KERP”), stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 roku w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego,  w związku z § 5 ust. 3 oraz § 15 ust. 1 i 2 w związku z § 3 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 209/X/2020 KRRP z dnia 24 października 2020 roku w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku („Regulamin Doskonalenia”) przez to, że uzyskał 37 z 40 wymaganych od niego punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał dla Obwinionego od […] do […] roku.

Obwiniony w dniu […] roku złożył do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego OIRP w W. (zwanego dalej także „OSD”) pismo zawierające odpowiedź na wniosek o ukaranie, w którym Obwiniony przedstawił swoje stanowisko oraz złożył wnioski dowodowe: o dopuszczenie dowodu z korespondencji e-mail z okresu […] – […] r. Obwinionego z OIRP w W. oraz „z podmiotami, które zaświadczały wykonanie obowiązku doskonalenia zawodowego w okresie objętym wnioskiem o ukaranie”, a także o przesłuchanie jako świadka Dziekana OIRP w W..

Obwiniony podniósł, iż wykonał obowiązek szkoleniowy w cyklu szkoleniowym, który trwał dla Obwinionego od […] do […] roku oraz złożył w OIRP w W. informacje i dokumenty potwierdzające wykonanie tego obowiązku.

W związku ze stanowiskiem Obwinionego Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zwrócił się dnia […] roku do Działu Członkowskiego OIRP w W. o przedstawienie dokładnej informacji dotyczącej realizacji przez Obwinionego obowiązku szkoleniowego w cyklu szkoleniowym […] – […].

W odpowiedzi OSD otrzymał dokładne zestawienie szkoleń odbytych przez Obwinionego w przedmiotowym okresie szkoleniowym, wraz z kopią zaświadczeń o odbytych szkoleniach, które radca prawny A. Z. dostarczył do OIRP w W..

Sąd rozpoznał wniosek na rozprawie w dniu […] roku. Obwiniony, prawidłowo zawiadomiony, nie stawił się na rozprawie bez usprawiedliwienia.

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ustalił, co następuje:

Obwiniony uzyskał 37 z 40 wymaganych dla niego punktów szkoleniowych, w okresie rozliczeniowym, który trwał dla Obwinionego od […] do […] roku.

Dowody:

  • pismo Dziekana OIRP w W., k. 1 – 3,
  • e-mail M. G., specjalisty Działu Członkowskiego OIRP w W., wraz z zestawieniem odbytych szkoleń zawierającym kody, tytuły, rodzaj szkoleń, ilość przyznanych punktów szkoleniowych oraz kopiami certyfikatów i zaświadczeń, k. 131 – 134.

Sąd pominął dowód z przesłuchania świadka – Dziekana OIRP w W., jako niemający znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Z kolei dowody w postaci korespondencji e-mail z okresu […] – […] r. Obwinionego z OIRP w W. oraz „z podmiotami, które zaświadczały wykonanie obowiązku doskonalenia zawodowego w okresie objętym wnioskiem o ukaranie” okazały się nieprzydatne w niniejszej sprawie z uwagi na to, że podstawą do potwierdzenia uzyskania punktów szkoleniowych, zgodnie z Regulaminem Doskonalenia, są zaświadczenia.

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.

Obowiązek stałego doskonalenia oraz uczestnictwa w szkoleniach zawodowych na podstawie przepisów samorządowych wynika z art. 14 ust. 1 i 2 KERP, zaś obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu ma podstawę w art. 61 ust. 2 KERP.

Zgodnie zaś z § 5 ust. 3 Regulaminu Doskonalenia w okresie rozliczeniowym, który trwał dla Obwinionego od […] do […] roku, Obwiniony miał obowiązek odbycia szkoleń zawodowych lub innych form doskonalenia dla zgromadzenia minimum 40 punktów rozliczeniowych.

Nie ulega wątpliwości, że skoro Obwiniony uzyskał 37 z wymaganych 40 punktów szkoleniowych, Obwiniony nie wywiązał się z obowiązku doskonalenia w rozumieniu KERP oraz Regulaminu Doskonalenia.

Liczba uzyskanych punktów szkoleniowych wynika z przeliczenia godzin szkoleń odbytych przez Obwinionego na punkty szkoleniowe. Przeliczenie to zostało dokonane przez upoważnionych pracowników OIRP w W., prawidłowo i zgodnie z Regulaminem Doskonalenia.

W związku z tym zaniechanie Obwinionego w zakresie realizacji obowiązku doskonalenia zawodowego stanowi naruszenie przepisów KERP, co podlega odpowiedzialności na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych.

Obwiniony nie skorzystał z możliwości indywidualnego ograniczenia albo wyłączenia obowiązku szkolenia powołując się na szczególne okoliczności, zatem nie ma powodu przyjmować, że nie wykonał obowiązku z takich przyczyn.

Zważyć w tym miejscu należy, że wyznaczony okres rozliczeniowy był na tyle długi, że umożliwiał, uwzględniając obowiązki zawodowe, rodzinne, a także nieprzewidziane sytuacje osobiste, wykonanie tego obowiązku, czego dowodem jest to, że zdecydowana większość radców prawych OIRP w W. obowiązek ten wykonała. Wobec tego należało przyjąć, że zaniechanie Obwinionego miało charakter zawiniony.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że Obwinionemu należy przypisać odpowiedzialność za zarzucany przez ZRD delikt dyscyplinarny.

W ocenie Sądu wobec rodzaju naruszenia, uwzględniając brak wypełnienia obowiązku jedynie w części, adekwatną karą dyscyplinarną jest, kara upomnienia. Jest to kara najniższa z możliwych kar, w ocenie OSD sprawiedliwa, biorąc pod uwagę postawę Obwinionego w porównaniu z postępowaniem prawidłowym (większości członków tut. Izby), tzn. wypełnieniem obowiązku szkoleniowego co najmniej w wymiarze 40 godzin szkoleniowych w danym cyklu.

W sprawie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 706 ust. 1 i 2 ustawy o radcach prawnych, zgodnie z którymi zryczałtowane koszty postępowania ponosi Obwiniony, jeżeli został skazany. Ustalając wysokość tych kosztów Sąd uwzględnił stosunkowo prosty charakter sprawy i związany z tym niewielki nakład czasu pracy organów dyscyplinarnych, tj. rozpoznanie sprawy na jednej rozprawie i ustalił koszty w proporcji do zakresu tego zaangażowania.

GF