Orzeczenie z dnia 22 lipca 2025 r. Sygn. akt: D 16/25
Orzeczenie jest prawomocne

Przewodniczący:       r. pr. Tomasz Nawrot
Członkowie:              r. pr. Marcin Bącal
r. pr. Rafał Minc
Protokolant:              Gabriela Filip

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu D. Z., […], obwinionej o to, że:

  1. nie wypełniła obowiązku doskonalenia zawodowego, uzyskując 8 z  40 wymaganych od niej punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od […] r. do […] r. – czym naruszyła obowiązek dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne, a także obowiązek  stosowania się do uchwał organów samorządu radców prawnych,

tj. popełniła czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w związku z § 5 ust. 3 oraz § 15 ust. 1 i 2 w związku z § 3 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 209/X/2020  Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 24 października 2020 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, (t.j. uchwała nr 1154/XI/2023 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych  z dnia 10 października 2023 r.)

 

o r z e k a: 

  1. Uznaje radcę prawnego Z., […], winną zarzucanego wnioskiem o ukaranie czynu, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w związku z § 5 ust. 3 oraz § 15 ust. 1 i 2 w związku  z § 3 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 209/X/2020 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 24 października 2020 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, (t.j. uchwała nr 1154/XI/2023 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych  z dnia 10 października 2023 r.) i za czyn ten na podstawie art. 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych wymierza karę nagany;
  2. Na podstawie art. 706 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionej radcy prawnego D. Z., […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę 500 zł (pięćset złotych).

 

UZASADNIENIE

Wnioskiem o ukaranie z dnia […] roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP w W. (zwany dalej „ZRD”) wniósł o uznanie winnym radcy prawnego D. Z. („Obwiniona”) popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego („KERP”), w związku z § 5 ust. 3 oraz § 15 ust. 1 i 2 w związku z § 3 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 209/X/2020 KRRP z dnia 24 października 2020 roku w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku („Regulamin Doskonalenia”) przez to, że uzyskała 8 z wymaganych od niej 40 punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał dla Obwinionej od […] do […] roku.

Sąd rozpoznał wniosek na rozprawie w dniu […] roku. Obwiniona, prawidłowo zawiadomiona, nie stawiła się na rozprawie bez usprawiedliwienia, nie złożyła także żadnej odpowiedzi na wniosek o ukaranie.

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ustalił, co następuje:

Obwiniona uzyskała jedynie 8 z 40 wymaganych dla niej punktów szkoleniowych, w okresie rozliczeniowym, który trwał dla Obwinionej od […] do […] roku.

Dowód: pismo Dziekana OIRP w W. k. 1 – 4.

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.

Obowiązek stałego doskonalenia oraz uczestnictwa w szkoleniach zawodowych na podstawie przepisów samorządowych wynika z art. 14 ust. 1 i 2 KERP, zaś obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu ma podstawę w art. 61 ust. 2 KERP.

Zgodnie zaś z § 5 ust. 3 Regulaminu Doskonalenia w okresie rozliczeniowym, który trwał dla Obwinionej od […] do […] roku, Obwiniona miała obowiązek odbycia szkoleń zawodowych lub innych form doskonalenia dla zgromadzenia minimum 40 punktów rozliczeniowych. Nie ulega wątpliwości, że obowiązku tego nie wykonała skoro zgromadziła jedynie 8 z 40 wymaganych punktów szkoleniowych, w związku z czym nie wywiązała się z obowiązku doskonalenia w rozumieniu KERP oraz Regulaminu Doskonalenia.

W związku z tym zaniechanie Obwinionej w zakresie realizacji obowiązku doskonalenia zawodowego stanowi naruszenie przepisów KERP, co podlega odpowiedzialności na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych.

Obwiniona nie skorzystała z możliwości indywidualnego ograniczenia albo wyłączenia obowiązku szkolenia powołując się na szczególne okoliczności, zatem nie ma powodu przyjmować, że nie wykonała obowiązku z takich przyczyn. Zważyć w tym miejscu należy, że wyznaczony okres rozliczeniowy był na tyle długi, że umożliwiał, uwzględniając obowiązki zawodowe, rodzinne, a także nieprzewidziane sytuacje osobiste, wykonanie tego obowiązku, czego dowodem jest to, że zdecydowana większość radców prawych OIRP w W. obowiązek ten wykonała. Wobec tego należało przyjąć, że zaniechanie Obwinionej miało charakter zawiniony.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że Obwinionej należy przypisać odpowiedzialność za zarzucany przez ZRD delikt dyscyplinarny.

W ocenie Sądu wobec rodzaju naruszenia, uwzględniając brak wypełnienia obowiązku w znacznej części, adekwatną karą dyscyplinarną jest kara nagany. Jest to kara o średniej dolegliwości, jednak sprawiedliwa, biorąc pod uwagę postawę Obwinionej w porównaniu z postępowaniem prawidłowym (większości członków tut. Izby), tzn. poświęcaniem własnego  czasu na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i utrzymywaniu stale wysokiego poziomu merytorycznego. Cechą zawodu radcy prawnego (prawnika zagranicznego), warunkującego zaufanie do niego jest bowiem także profesjonalizm i umiejętności praktyczne, od których zależy odpowiednie, tzn. skuteczne wykonywanie pomocy prawnej. Radca prawny nieprzygotowany merytorycznie, szczególnie wobec powszechnych szybkich zmian prawnych, nie tylko nie udzieli pomocy ale może spowodować szkody po stronie klienta i swojej, ujemnie wpływając na wizerunek zawodu.

W sprawie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 706 ust. 1 i 2 ustawy o radcach prawnych, zgodnie z którymi zryczałtowane koszty postępowania ponosi Obwiniona, jeżeli została skazana. Ustalając wysokość tych kosztów Sąd uwzględnił stosunkowo prosty charakter sprawy i związany z tym niewielki nakład czasu pracy organów dyscyplinarnych, tj. rozpoznanie sprawy na rozprawie z obowiązkiem uzasadnienia orzeczenia na piśmie i ustalił koszty na poziomie odpowiednio umiarkowanym, w proporcji do zakresu tego zaangażowania.

GF