Orzeczenie prawomocne
WSD orzeczeniem z dnia 27.01.2016 r. sygn. WO-66/15 zmienił orzeczenie OSD w pkt. 1 poprzez wymierzenie obok kary zawieszenia prawa do wykonywania zawodu na okres […] lat zakazu wykonywania patronatu przez okres […] lat.
Członkowie: radca prawny Michał Rajski
radca prawny Agnieszka Świstak
Protokolant: Anna Gabrysiak
wykonywanie czynności zawodowych niezgodnie z prawem tj. niezgodnie z ustawą z dnia 18 października 2006 roku o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm.) poprzez złożenie w dniu […] roku niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego określonego w art. 7 ust. 1 tej ustawy, za co radca prawny został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. […] Wydział Karny z dnia […] roku (sygn. akt […]),
tj. o dopuszczenie się przewinienia dyscyplinarnego stypizowanego w art. 6 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 8/VIII/2010 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 28 grudnia 2010 r. w związku z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 637),
2. Na podstawie art. 706 ust. 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionego radcy prawnego U., […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę […] zł ([…] złotych).
W związku z powyższym, Rzecznik Dyscyplinarny wystosował w dniu […] roku pismo do radcy prawnego U., informujące o wpłynięciu skargi z jednoczesnym wezwaniem do złożenia pisemnych wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma. Powyższe pismo zostało doręczone radcy prawnemu w dniu […]r.
Pismem z dnia […] roku radca prawny złożył pisemne wyjaśnienia w sprawie. Radca prawny wyjaśnił, że do złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia doszło na skutek omyłkowego przekazania nieprawidłowego egzemplarza oświadczenia. Pomyłka była powodowana stanem zdrowia radcy prawnego w owym czasie. Nadto, radca prawny wskazał, że nie miał zamiaru wprowadzenia w błąd organu, ponieważ w przekazanym Okręgowej Izbie Radców Prawnych oświadczeniu z dnia […] roku w części B powiadomił o swojej służbie w […] w L. w latach […]. Na potwierdzenie swoich twierdzeń radca prawny przedłożył odpisy dokumentów.
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po przeanalizowaniu zgromadzonych w sprawie dokumentów postanowieniem z dnia […] r. wszczął dochodzenie.
Postanowieniem z dnia […] roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego postawił Obwinionemu zarzut: wykonywania czynności zawodowych niezgodnie z prawem tj. niezgodnie z ustawą z dnia 18 października 2006 roku o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity Dz.U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm.) poprzez złożenie w dniu […] roku niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego określonego w art. 7 ust. 1 tej ustawy, za co radca prawny został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. […] Wydział Karny z dnia […] roku (sygn. akt […]) tj. o dopuszczenie się przewinienia dyscyplinarnego stypizowanego w art. 6 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 8/VIII/2010 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 28 grudnia 2010 r. w związku z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 637).
Obwiniony przesłuchany w dniu […] roku nie przyznał się do świadomego złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego. W toku składanych wyjaśnień radca prawny podkreślił, że w oświadczeniu z dnia […] roku złożonym w OIRP zawarł informację o swojej współpracy z […]. Jednakże, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości we wcześniej złożonych formularzach, powstał obowiązek ponownego sporządzenia oświadczeń. Obwiniony przyznał, że w ponownie złożonym oświadczeniu informacja o współpracy z […] nie została zawarta. Przyczyny tego stanu rzeczy były dwojakiego rodzaju. Po pierwsze, wedle twierdzeń Obwinionego, przedmiotowe oświadczenie zostało złożone omyłkowo, w teczce zalegało oświadczenie prawidłowo wypełnione, jednakże na skutek omyłki, żona Obwinionego, która wyręczyła Obwinionego w czynności złożenia oświadczenia w biurze OIRP, wzięła inne oświadczenie. W teczce znajdowało się kilka oświadczeń różnie wypełnionych ponieważ Obwiniony miał wątpliwości, co do tego, jak należy prawidłowo wypełnić formularz. W tym kontekście, Obwiniony wskazał na drugą przyczynę złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia. Otóż, Obwiniony wskazywał, że jego służbie w […] z uwagi na jej charakter – prace […] – nie sposób przypisać jakiejkolwiek szkodliwości dla obywateli.
Mając na uwadze dowody przeprowadzone w toku postępowania w dniu […] r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wniósł o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko radcy prawnemu U. obwinionemu o wykonywanie czynności zawodowych niezgodnie z prawem tj. niezgodnie z ustawą z dnia 18 października 2006 roku o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm.) poprzez złożenie w dniu […] roku niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego określonego w art. 7 ust. 1 tej ustawy, za co radca prawny został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. […] Wydział Karny z dnia […] roku (sygn. akt […]) tj. o dopuszczenie się przewinienia dyscyplinarnego stypizowanego w art. 6 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 8/VIII/2010 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 28 grudnia 2010 r. w związku z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 637) przez Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.
Na rozprawie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. w dniu […] r. obwiniony przyznał się do winy i wniósł o poddanie się karze zawieszenia prawa do wykonywania czynności zawodowych na okres […] lat, w trybie art. 387 k.p.k. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przychylił się do wniosku obwinionego.
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ustalił następujący stan faktyczny:
Obwiniony został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. […] Wydział Karny z dnia […] roku wydanym w sprawie toczącej się za sygn. akt […] w przedmiocie zgodności z prawdą oświadczenia lustracyjnego, na mocy którego w pkt 1 Sąd stwierdził, iż radca prawny U. złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne określone w art. 7 ust. 1 ustawy o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz o treści tych dokumentów. Wobec powyższego Sąd Okręgowy orzekł wobec osoby lustrowanej utratę prawa […], na okres […] lat. Nadto, orzeczono wobec obwinionego zakaz […] na okres […] lat.
W przekazanym Okręgowej Izbie Radców Prawnych oświadczeniu z dnia […] r. obwiniony w części B powiadomił o swojej służbie w […] w L. w latach […]. Jednakże, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości we wcześniej złożonych formularzach, powstał obowiązek ponownego sporządzenia oświadczeń. Obwiniony w ponownie złożonym oświadczeniu nie zawarł informacji o współpracy z […]
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu akta sprawy o sygn. D 12/2015, zeznania obwinionego U., odpis wyroku Sądu Okręgowego z dnia[…] r. (sygn. akt […]) wraz z uzasadnieniem, orzeczenie nr […], oświadczenia lustracyjne obwinionego.
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że obwiniony dopuścił się, zarzucanego mu we wniosku o wszczęcie postępowania, czynu.
Poczynione ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że radca prawny U. dopuścił się przewinienia dyscyplinarnego stypizowanego w art. 6 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 8/VIII/2010 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 28 grudnia 2010 r. w związku z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 637), polegającego na niezgodnym z ustawą z dnia 18 października 2006 roku o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm.) złożeniu w dniu […] roku niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego określonego w art. 7 ust. 1 tej ustawy, za co radca prawny został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. […] Wydział Karny z dnia […] roku (sygn. akt […]).
Przede wszystkim podkreślić należy, że, jak słusznie zaznaczył Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego, obwiniony został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego za naruszenie ustawy w zakresie wskazanym w zarzucie. Wyrok ten pozostaje wiążący także dla organów samorządu radcowskiego, co do faktu popełnienia czynu w nim opisanego.
Co więcej, fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego nie budzi wątpliwości również z tego względu, iż nie był on co do zasady kwestionowany przez samego Obwinionego, który wskazywał jedynie, że do jego złożenia doszło na skutek omyłki (nieświadomie). Jak wskazał bowiem obwiniony w toku przesłuchania w dniu […] r. „Ja wahałem się jak należy prawidłowo wypełnić to oświadczenie i z tej przyczyny w mojej teczce zalegało kilka oświadczeń o różnej treści, w tym oświadczenie ostatecznie złożone do OIRP, które zostało omyłkowo przekazane, bo ja ostatecznie zdecydowałem aby przekazać oświadczenie w którym jest mowa o mojej służbie w […] – to które zostało złożone do moich wyjaśnień. Ja konsekwentnie i w tym oświadczeniu wskazywałem że nie identyfikuje się z […]. Moje wątpliwości wynikały z tego że z uwagi na charakter wykonywanej pracy w […] o którym pisałem w wyjaśnieniach, nie poczytywałem swojej służby za objętą obowiązkiem lustracyjnym (…) Nie miałem na celu kłamać (…) W ostatnim dniu wyznaczonym przez OIRP w W. na złożenie oświadczeń, poprosiłem żonę o to, aby zawiozła oświadczenie będące w teczce, moja żona wzięła nie to co trzeba, nie wiedziałem o tym, że zostało złożone nieprawidłowe oświadczenie (…)”. Ponadto, obwiniony wskazał na drugą przyczynę złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia. U. wskazał, że jego służbie w […] z uwagi na jej charakter – prace […] – nie sposób przypisać jakiejkolwiek szkodliwości dla obywateli.
Powyższe pozwala na uznanie, iż obwiniony nie kwestionuje, iż dopuścił się zarzucanego mu czynu, a jedynie wskazuje na jego nieumyślny charakter.
Powyższe okoliczności – nieumyślne dopuszczenie się zarzucanego radcy prawnemu czynu, jak słusznie podkreślił to Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego, nie mogą jednakże uchylać karalności samego czynu.
U., radca prawny, w związku z charakterem wykonywanego zawodu, obowiązany jest bowiem do zachowania najwyższej skrupulatności i szczegółowości w stosowaniu prawa, a przede wszystkim do jego znajomości. W tym zakresie, twierdzenia, jakoby obwiniony nie posiadał rozeznania jakiego rodzaju służba, w jakich organach podlega w świetle ustawy obowiązkowi ujawnienia w oświadczeniu lustracyjnym, nie mogą podlegać uwzględnieniu, a w konsekwencji wpływać na treść rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Obwiniony miał bowiem obowiązek dołożenia należytej staranności przy podejmowaniu czynności technicznych związanych ze złożeniem oświadczenia lustracyjnego, czego jednakże nie uczynił, a skutkiem czego było, zdaniem Obwinionego, omyłkowe złożenie błędnego oświadczenia.
Uznając winę obwinionego w zakresie objętym zarzutem wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego Okręgowy Sąd Dyscyplinarny, mając na uwadze charakter popełnionego przewinienia dyscyplinarnego, uznał, że adekwatne będzie orzeczenie wobec obwinionego kary zawieszenia praw do wykonywania zawodu radcy prawnego na okres […] lat oraz zasądzenie od radcy prawnego U. na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. kwoty […] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego.
Wymierzając karę Okręgowy Sąd Dyscyplinarny miał na uwadze okoliczność, iż obwiniony na rozprawie w dniu […] r. wniósł o poddanie się karze zawieszenia prawa do wykonywania czynności zawodowych na okres […] lat, w trybie art. 387 k.p.k. Do przedmiotowego wniosku radcy prawnego, przyłączył się Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego.
Zgodnie z treścią art. 387 § 2 k.p.k. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.
W niniejszej sprawie, w ocenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego, jak zostało to już wyżej wskazane, okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Nadto, Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przyłączył się do wniosku obwinionego o dobrowolne poddanie się przezeń karze. Co więcej, w ocenie Sądu Dyscyplinarnego, cel postępowania w niniejszej sprawie został osiągnięty, zaś wymierzona kara jest uzasadniona stopniem winy i charakterem dokonanego naruszenia, skutkującym wystawieniem na szwank godności zawodowej i niezbędnego zaufania klientów do radców prawnych.
Sąd Dyscyplinarny miał również na uwadze okoliczność, że w pierwszym oświadczeniu, tj. z dnia […] roku złożonym w OIRP U. zawarł informację o swojej współpracy z […], nadto, charakter jego służby wykluczał jakiekolwiek nękanie społeczeństwa. Powyższemu dał wiarę Sąd Okręgowy w W. orzekające w sprawie o sygn. […], wskazując, że w szczególności charakter pracy Obwinionego w […] przemawia za wymierzeniem Obwinionemu w najniższym wymiarze przewidzianym przez ustawę.
Sąd Dyscyplinarny uznał, że kara zawieszenia praw wykonywania zawodu radcy prawnego na okres […] lat będzie w pełni adekwatna do popełnionego czynu i stanowić ona będzie dotkliwą represję, która powinna w przyszłości wzbudzić w obwinionym refleksję, że czyn którego się dopuścił, jest etycznie naganny.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 70(6) ustawy o radcach prawnych, biorąc pod uwagę czynności podjęte w postępowaniu.
(AG)