Orzeczenie z dnia 2 grudnia 2016 r. Sygn. akt: D 59/2016
Orzeczenie nieprawomocne
Przewodniczący: radca prawny Tomasz Majorowicz
Członkowie: radca prawny Dominik Skoczek
radca prawny Krzysztof J. Woś
Protokolant: Anna Gabrysiak
Członkowie: radca prawny Dominik Skoczek
radca prawny Krzysztof J. Woś
Protokolant: Anna Gabrysiak
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu. K., […], obwinionej o to, że:
nie uzupełniła, pomimo wezwania przez Sąd w dniu […] r., wymogów formalnych wniesionego w imieniu skarżącej zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia […] r., sygn. […], co skutkowało odrzuceniem zażalenia,
tj. o czyn określony w art. 11 ust. 1 i 2 i art. 12 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 507 z późn. zm.)
orzeka:
- Na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 741 ust. 1 ustawy o radcach prawnych umorzyć postępowanie.
- Na podstawie art. 706 ust. 2 ustawy o radcach prawnych koszty postępowania ponosi Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie.
Uzasadnienie
W dniu […] r. do Okręgowej Izby Radców Prawnych wpłynęła skarga S. (dalej także: „Skarżąca” albo „Pokrzywdzona”) na działanie radcy prawnego K., wpisanej na listę radców prawnych w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w W. pod numerem wpisu […], w której Skarżąca zarzuciła radcy prawnej K. niedbałość i działanie na szkodę Skarżącej w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym pod sygn. akt: […]. Do skargi została załączona kopia Postanowienia z dnia […] r. wydanego przez Sąd Apelacyjny w W., […] Wydziału Cywilnego w sprawie sygn. akt: […] o odrzuceniu zażalenia, wraz z uzasadnieniem, z którego wynika, że pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił, pomimo wezwania Sądu, braków formalnych złożonego zażalenia.
Postanowieniem z dnia […] r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. (dalej też: „ZRD”) wszczął w sprawie dotyczącej radcy prawnego K. dochodzenie, a następnie postanowieniem z dnia […] r. przedstawił radcy prawnemu K. zarzut o to, że nie uzupełnienia, pomimo wezwania przez Sąd w dniu […] r., wymogów formalnych wniesionego w imieniu skarżącej zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia […] r. sygn. akt […], co w konsekwencji skutkowało odrzuceniem zażalenia, tj. o czyn określony w art. 6 ust. 1 i 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego (dalej też: „KERP”) w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych (Dz.U. z 2015r. poz. 507 z późn. zm.).
W toku dochodzenia ZRD przeprowadził dowód z przesłuchania świadka S. i radcy prawnego K.. Skarżąca podtrzymała swoje twierdzenia ze Skargi z dnia […] r., a Obwiniona nie zgodziła się z postawionymi zarzutami.
W dniu […] r. ZRD złożył wniosek o ukaranie radcy prawnego K. (dalej też: „Obwiniona”) o to, że nie uzupełnienia, pomimo wezwania przez Sąd w dniu […] r., wymogów formalnych wniesionego w imieniu skarżącej zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia […] r. sygn. akt […], co w konsekwencji skutkowało odrzuceniem zażalenia, tj. o czyn określony w art. 11 ust. 1 i 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych (Dz.U. z 2015r. poz. 507 z późn. zm.).
Pismem z dnia […] r. Obwiniona złożyła odpowiedź na wniosek o ukaranie, w którym wyjaśniła, że pełnomocnik z urzędu Pani S. odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej i Obwiniona, na wyraźną prośbę Pani S., zdecydowała się jej pomóc i sporządziła tę skargę. Zgodnie z dalszymi wyjaśnieniami Obwinionej, w trakcie przyjmowania skargi kasacyjnej sąd wezwał S. do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, następnie skarga kasacyjna została odrzucona, a Obwiniona złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd wezwał Obwinioną do złożenia następnych dokumentów, ale z powodu wypadku syna Obwinionej w dniu […] r., który następnie przez około półtora miesiąca przebywał albo w szpitalu albo w domu, Obwiniona musiała zajmować się synem i sama nie miała możliwości uzupełnienia braków zażalenia. O wypadku syna Obwiniona poinformowała Skarżącą i według Obwinionej to Skarżąca miała uzupełnić braki zażalenia m.in. przez napisanie, podpisanie i złożenie pełnomocnictwa do Sądu, którego to pełnomocnictwa Obwiniona nie miała.
Na rozprawie w dniu […] r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego zmodyfikował kwalifikację prawną czynu na art. 11 ust. 1 i 2 KERP i art. 12 ust. 1 KERP.
Obwiniona złożyła wyjaśnienia, w których przyznała się do zarzucanych jej czynów, ale nie przyznała się, że dopuściła się zaniedbania swoich obowiązków jako pełnomocnik Pokrzywdzonej. Potwierdziła, że nie złożyła w sensie technicznym załączników do uzupełnienia zażalenia, ale złożyła zażalenie, a o tym, jakie to miały być załączniki Pokrzywdzona wiedziała i mogła sama je złożyć, gdyż nie wiązało się to z przymusem radcowskim. Ponadto Obwiniona poinformowała Pokrzywdzoną, że nie mogła sama uzupełnić braków formalnych zażalenia, bo jej dziecko było w szpitalu. Wtedy doszło do kłótni pomiędzy Obwinioną i Pokrzywdzoną i kontakt między nimi się urwał. Braki nie zostały uzupełnione. Obwiniona wyjaśniła ponadto, że w połowie […] r. jej syn uległ pierwszemu wypadkowi w szkole, a następnie w dniu […] r. uległ drugiemu wypadkowi, po których to zdarzeniach był hospitalizowany.
Przesłuchana w charakterze świadka Pokrzywdzona zaprzeczyła, że była poinformowana przez Obwinioną o wypadku syna Obwinionej, jak również zaprzeczyła, że Obwiniona poinformowała ją aby sama Pokrzywdzona uzupełniła braki formalne zażalenia.
Po złożeniu wyjaśnień przez Obwinioną i po przesłuchaniu w charakterze świadka Pokrzywdzonej, Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego cofnął wniosek o ukaranie i wniósł o umorzenie postępowania.
W toku dochodzenia ZRD przeprowadził dowód z przesłuchania świadka S. i radcy prawnego K.. Skarżąca podtrzymała swoje twierdzenia ze Skargi z dnia […] r., a Obwiniona nie zgodziła się z postawionymi zarzutami.
W dniu […] r. ZRD złożył wniosek o ukaranie radcy prawnego K. (dalej też: „Obwiniona”) o to, że nie uzupełnienia, pomimo wezwania przez Sąd w dniu […] r., wymogów formalnych wniesionego w imieniu skarżącej zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia […] r. sygn. akt […], co w konsekwencji skutkowało odrzuceniem zażalenia, tj. o czyn określony w art. 11 ust. 1 i 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych (Dz.U. z 2015r. poz. 507 z późn. zm.).
Pismem z dnia […] r. Obwiniona złożyła odpowiedź na wniosek o ukaranie, w którym wyjaśniła, że pełnomocnik z urzędu Pani S. odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej i Obwiniona, na wyraźną prośbę Pani S., zdecydowała się jej pomóc i sporządziła tę skargę. Zgodnie z dalszymi wyjaśnieniami Obwinionej, w trakcie przyjmowania skargi kasacyjnej sąd wezwał S. do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, następnie skarga kasacyjna została odrzucona, a Obwiniona złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd wezwał Obwinioną do złożenia następnych dokumentów, ale z powodu wypadku syna Obwinionej w dniu […] r., który następnie przez około półtora miesiąca przebywał albo w szpitalu albo w domu, Obwiniona musiała zajmować się synem i sama nie miała możliwości uzupełnienia braków zażalenia. O wypadku syna Obwiniona poinformowała Skarżącą i według Obwinionej to Skarżąca miała uzupełnić braki zażalenia m.in. przez napisanie, podpisanie i złożenie pełnomocnictwa do Sądu, którego to pełnomocnictwa Obwiniona nie miała.
Na rozprawie w dniu […] r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego zmodyfikował kwalifikację prawną czynu na art. 11 ust. 1 i 2 KERP i art. 12 ust. 1 KERP.
Obwiniona złożyła wyjaśnienia, w których przyznała się do zarzucanych jej czynów, ale nie przyznała się, że dopuściła się zaniedbania swoich obowiązków jako pełnomocnik Pokrzywdzonej. Potwierdziła, że nie złożyła w sensie technicznym załączników do uzupełnienia zażalenia, ale złożyła zażalenie, a o tym, jakie to miały być załączniki Pokrzywdzona wiedziała i mogła sama je złożyć, gdyż nie wiązało się to z przymusem radcowskim. Ponadto Obwiniona poinformowała Pokrzywdzoną, że nie mogła sama uzupełnić braków formalnych zażalenia, bo jej dziecko było w szpitalu. Wtedy doszło do kłótni pomiędzy Obwinioną i Pokrzywdzoną i kontakt między nimi się urwał. Braki nie zostały uzupełnione. Obwiniona wyjaśniła ponadto, że w połowie […] r. jej syn uległ pierwszemu wypadkowi w szkole, a następnie w dniu […] r. uległ drugiemu wypadkowi, po których to zdarzeniach był hospitalizowany.
Przesłuchana w charakterze świadka Pokrzywdzona zaprzeczyła, że była poinformowana przez Obwinioną o wypadku syna Obwinionej, jak również zaprzeczyła, że Obwiniona poinformowała ją aby sama Pokrzywdzona uzupełniła braki formalne zażalenia.
Po złożeniu wyjaśnień przez Obwinioną i po przesłuchaniu w charakterze świadka Pokrzywdzonej, Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego cofnął wniosek o ukaranie i wniósł o umorzenie postępowania.
Sąd zważył co następuje:
Z uwagi na cofnięcie przez ZRD na rozprawie w dniu […] r. wniosku z dnia […] r. o ukaranie radcy prawnego K., zmodyfikowanego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu w dniu […] r., Okręgowy Sąd Dyscyplinarny orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie.
Zgodnie z art. 414 § 1 k.p.k., stosowanym odpowiednio na podstawie art. 74¹ ust. 1 ustawy o radcach prawnych, Okręgowy Sąd Dyscyplinarny w razie stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wyłączającej ściganie umarza, w formie orzeczenia, postępowanie. Zgodnie natomiast z art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k., stosowanym odpowiednio na podstawie art. 74¹ ust. 1 ustawy o radcach prawnych, taką okolicznością wyłączającą ściganie jest brak wniosku ZRD o ukaranie radcy prawnego. ZRD na rozprawie w dniu […] r. cofnął wniosek o ukaranie radcy prawnego K., do czego był uprawniony i dlatego Okręgowy Sąd Dyscyplinarny na podstawie 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ust. 1 ustawy o radcach prawnych umorzył postępowanie w sprawie.
O kosztach Okręgowy Sąd Dyscyplinarny orzekł na podstawie art. 706 ust. 2 ustawy o radcach prawnych.
(AG)
Z uwagi na cofnięcie przez ZRD na rozprawie w dniu […] r. wniosku z dnia […] r. o ukaranie radcy prawnego K., zmodyfikowanego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu w dniu […] r., Okręgowy Sąd Dyscyplinarny orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie.
Zgodnie z art. 414 § 1 k.p.k., stosowanym odpowiednio na podstawie art. 74¹ ust. 1 ustawy o radcach prawnych, Okręgowy Sąd Dyscyplinarny w razie stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wyłączającej ściganie umarza, w formie orzeczenia, postępowanie. Zgodnie natomiast z art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k., stosowanym odpowiednio na podstawie art. 74¹ ust. 1 ustawy o radcach prawnych, taką okolicznością wyłączającą ściganie jest brak wniosku ZRD o ukaranie radcy prawnego. ZRD na rozprawie w dniu […] r. cofnął wniosek o ukaranie radcy prawnego K., do czego był uprawniony i dlatego Okręgowy Sąd Dyscyplinarny na podstawie 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ust. 1 ustawy o radcach prawnych umorzył postępowanie w sprawie.
O kosztach Okręgowy Sąd Dyscyplinarny orzekł na podstawie art. 706 ust. 2 ustawy o radcach prawnych.
(AG)