Orzeczenie z dnia 18 lipca 2023 r. Sygn. akt: D 21/23
Orzeczenie jest prawomocne

Przewodniczący:         r. pr. Piotr  Staniec
Członkowie:                r. pr. Mikołaj Pedrycz
r. pr. Tomasz Iwańczuk
Protokolant:                Gabriela Filip

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu G. S., […], obwinionemu o to, że:

  1. w skierowanej dnia […] r. godz. 23:53 korespondencji elektronicznej zatytułowanej: „[…] – opinia biegłego// w końcu wyznaczenie terminu – bójcie się Boga na litość Boską !!!!”- wysłanej z adresu […] na adres […] Wydział Gospodarczy, do Sądu Rejonowego dla W. F. V Wydział Gospodarczy w sprawie pod sygn. akt. […]/ – poprzez użycie treści:
    „działacie jak ślimaczki – to już wiemy – bez urazy(sic!) inflacja Togameisterów i Togabuergerów. Otrzymałem info o opinii biegłego.
    Nie mam jak tego czytać na portalinformacyjny.gov(?) , o który również nie prosiłem, ani my nie prosiliśmy. Wystarczył względnie sprawny Postlaufzeit, a Wy nawet nie zachcecie nic załączyć. Czy to poszło pocztą tradycyjną? Moja ex-aplikantka odebrała, ale nie otworzyła. Na Was na tych „Ziemiach Odzyskanych” patrzę i nie wiem kto i co Wam odzyskiwał. Po tygodniu idzie. Jeśli tak miało być, to proszę wybaczyć Wasz kunszt dyplomatyczny, ale ja naprawdę mam wyrąbane w skład rejonowy, który 2 lata nie umie terminu wyznaczyć. Jego wolę to ja…. . Proszę wziąć pod uwagę w gospodarczym jaka jest inflacja dla konsumentów, jaka w poszczególnych sektorach gospodarki. O co Wam chodzi??! Czyj Wy słuszny interes reprezentujecie i o jaką sprawiedliwość  Wam chodzi? Chyba o wczasy pod łajbami.
    Jak będzie w końcu termin, będziemy kwita, bo i tak prawdę Wy akurat znacie. Poczujcie się poczuci. Ładny budynek u Was, spoko ja do Z. nie kapuję.
    Do Was pracowników Justiti/Themis z poważaniem. Mianowantom jeszcze pastor Gauck może 15 pal pomoże ochłonąć z wojny o pokój”
    – w swoim zawodowym wystąpieniu przekroczył granice wolności słowa i pisma, nie zachował umiaru i taktu, w tym naruszył powagę sądu orzekającego oraz godność sędziego orzekającego w tej sprawie.
    tj. popełnienia czynu określonego w art. 6, art. 12 ust. 1 i 3 w zw. z art. 38 ust. 1, 4 i 5 w zw. z art. 48 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w zw. art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych Dz. U. 2022 poz.1166 tj.
  1. będąc wezwany pismem z dnia […] r. przez Rzecznika Dyscyplinarnego B. M. do złożenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma, pisemnych wyjaśnień w sprawie o sygn. akt  […],  które to pismo zostało nadane dnia […] r. przez Biuro rzecznika OIRP w W. na adres dla doręczeń wskazany Radzie OIRP i widniejący w Ewidencji radców prawnych., zostało skutecznie odebrane dnia […] r. – nie wywiązał się z obowiązku złożenia pisemnych wyjaśnień w wyznaczonym 14 dniowym terminie
    tj. popełnienia czynu naruszającego podstawowe wartości i zasady wykonywania zawodu radcy prawnego, określonego w art. 62 ust. 2 i 3 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w zw. art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych Dz. U. 2022 poz. 1166 j.t

 

o r z e k a:

  1. Uznaje radcę prawnego S., […], winnym zarzucanego w punkcie 1 wniosku o ukaranie czynu, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z zasadami wyrażonymi w art. 6, art. 12 ust. 1 i 3 w zw. z art. 38 ust. 1, 4 i 5 w zw. z art. 48 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w zw. art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych i za czyn ten na podstawie art. 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 pkt 2) ustawy o radcach prawnych wymierza karę nagany;
  2. Uniewinnia radcę prawnego S., […], od czynu zarzucanego mu w punkcie 2 wniosku o ukaranie.
  3. Na podstawie art. 706 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionego radcy prawnego G. S., […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę 2 000 zł (dwa tysiące złotych).

 

UZASADNIENIE

W dniu […] r. do Sekretariatu Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wpłynęło pismo od Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – F. we W., które zawierało w załączeniu pismo Pani Wiceprezes Sądu Rejonowego dla W. – F. we W. wraz z wystąpieniem (skargą) SSR M. L. o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w związku z wystosowaniem dnia […] r. godz. 23:53 korespondencji elektronicznej wysłanej z adresu […] na adres V Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego dla W. – F. we W. w sprawie pod sygn. akt […], której treść z powodu użytego w niej języka podważa zaufanie do zawodu radcy prawnego (k. 1 – 5). W wystąpieniu tym  wskazano, iż cyt. „radca prawny, mając na uwadze treść roty ślubowania określonej w ustawie o radcach prawnych, obowiązany jest wykonywać czynności zawodowe rzetelnie i uczciwie, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz dobrymi obyczajami” (k. 3).

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP w W. […] r. w sprawie o sygnaturze […] wydał postanowienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie dot. radcy prawnego G. S. (numer wpisu […]) w sprawie popełnienia czynu naruszającego podstawowe wartości i zasady wykonywania zawodu radcy prawnego, polegającego na tym, że w skierowanej dnia […] r. godz. 23:53 korespondencji elektronicznej wysłanej z adresu […] na adres V Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego dla W. – F. we W. w sprawie pod sygn. akt […] w swoim zawodowym wystąpieniu przekroczył granice wolności słowa i pisma, nie zachował umiaru i taktu, w tym naruszył powagę sądu orzekającego oraz godność sędziego orzekającego w tej sprawie (k. 10)

W dniu […] r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego ogłosił radcy prawnemu G. S. zarzuty (k. 20 –  22) tego, że:

  1. w skierowanej dnia […]r. godz. 23:53 korespondencji elektronicznej zatytułowanej: „[…] – opinia biegłego // w końcu wyznaczenie terminu – bójcie się Boga na litość Boską !!!!” – wysłanej z adresu […] na adres DG – […] Wydział Gospodarczy, do Sądu Rejonowego dla W. F. V Wydział Gospodarczy w sprawie pod sygn. akt. […] – poprzez użycie treści: „działacie jak ślimacki – to już wiemy – bez urazy (sic!) inflacja Togameisterów i Togabuergerów. Otrzymałem info o opinii biegłego. Nie mam jak tego czytać na portalinformacyjny.gov(?), o który również nie prosiłem, ani my nie prosiliśmy. Wystarczył względnie sprawny Postlaufzeit, a Wy nawet nie zachcecie nic załączyć. Czy to poszło pocztą tradycyjną? Moja ex – aplikantka odebrała, ale nie otworzyła. Na Was na tych „Ziemiach Odzyskanych” patrzę i nie wiem kto i co Wam odzyskiwał. Po tygodniu idzie. Jeśli tak miało być, to proszę wybaczyć Wasz kunszt dyplomatyczny, ale ja naprawdę mam wyrąbane w skład rejonowy, który 2 lata nie umie terminu wyznaczyć. Jego wolę to ja… Proszę wziąć pod uwagę w gospodarczym jaka jest inflacja dla konsumentów, jaka w poszczególnych sektorach gospodarki. O co Wam chodzi??! Czyj Wy słuszny interes reprezentujecie i o jaką sprawiedliwość Wam chodzi? Chyba o wczasy pod łajbami. Jak będzie w końcu termin, będziemy kwita, bo i tak prawdę Wy akurat znacie. Poczujcie się poczuci. Ładny budynek u Was, spoko ja do Ziobry nie kapuję. Do Was pracowników Justiti / Themis z poważaniem. Mianowantom jeszcze pastor Gauck może 15 lat pomoże ochłonąć z wojny o pokój” – swoim zawodowym wystąpieniu przekroczył granice wolności słowa i pisma, nie zachował umiaru i taktu, w tym naruszył powagę sądu orzekającego oraz godność sędziego orzekającego w tej sprawie tj. popełnienia czynu określonego w art. 6, art. 12 ust. 1 i 3 w zw. z art. 38 ust. 1, 4 i 5 w zw. z art. 48 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego w zw. art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych,
  2. będąc wezwany pismem z dnia […] r. przez Rzecznika Dyscyplinarnego B. M. do złożenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma, pisemnych wyjaśnień w sprawie o sygn. akt […], które to pismo zostało nadane dnia […] r. przez Biuro Rzecznika OIRP w W. na adres dla doręczeń wskazany Radzie OIRP i widniejący w Ewidencji radców prawnych, zostało skutecznie odebrane dnia […] r. – nie wywiązał się z obowiązku złożenia pisemnych wyjaśnień
    w wyznaczonym 14 – dniowym terminie tj. popełnienia czynu naruszającego podstawowe wartości i zasady wykonywania zawodu radcy prawnego, określonego w art. 62 ust. 2 i 3 KERP w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych.

W dniu […] r. Obwiniony złożył wyjaśnienia, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i oświadczył, że cyt. „nie przypominam sobie, abym to ja napisał tego maila. Nie współpracowałem dotychczas też z aplikantką. Ostatnio zgubiłem telefon. Nie tylko ja korzystam z tej skrzynki.” (k. 23 – 24). W późniejszej korespondencji elektronicznej wysłanej z adresu […] do Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP w W., Obwiniony wskazał, iż przeprosił Sąd i osoby, które mogły poczuć się urażone, oświadczył także, że cyt. „ustaliłem, że nikt oficjalnie i legalnie nie ma dostępu do mojej poczty” oraz „nie umiem przyznać się do winy ani się nie przyznać – zakładam, że to ja mogłem wysłać tą wiadomość, ale tego nie pamiętam. Proszę mi wierzyć, nie jest to wykręt. Jeżeli to pomoże zakończeniu postępowania jak niżej, proszę przyjąć, że przyznaję się do winy” (k. 36 – 38).

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego postanowieniem z dnia […] r. sygn. akt […]  zamknął dochodzenie (k. 25).

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. złożył wniosek o ukaranie radcy prawnego G. S. o treści odpowiadającej ww. postanowieniu o przedstawieniu zarzutów (k. 29 – 31).

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych w W. rozpoznał przedmiotową sprawę na rozprawie w dniu […] r. (k. 42 – 43).

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu […] r. o godz. 23:53 Obwiniony wysłał z adresu poczty elektronicznej […] wiadomość e-mail do Sądu Rejonowego dla W. F. V Wydział Gospodarczy, zatytułowaną: „[…] – opinia biegłego // w końcu wyznaczenie terminu – bójcie się Boga na litość Boską !!!!” – wysłanej z adresu […] na – poprzez użycie treści: „działacie jak ślimacki – to już wiemy – bez urazy (sic!) inflacja Togameisterów i Togabuergerów. Otrzymałem info o opinii biegłego. Nie mam jak tego czytać na portalinformacyjny.gov(?), o który również nie prosiłem, ani my nie prosiliśmy. Wystarczył względnie sprawny Postlaufzeit, a Wy nawet nie zachcecie nic załączyć. Czy to poszło pocztą tradycyjną? Moja ex – aplikantka odebrała, ale nie otworzyła. Na Was na tych „Ziemiach Odzyskanych” patrzę i nie wiem kto i co Wam odzyskiwał. Po tygodniu idzie. Jeśli tak miało być, to proszę wybaczyć Wasz kunszt dyplomatyczny, ale ja naprawdę mam wyrąbane w skład rejonowy, który 2 lata nie umie terminu wyznaczyć. Jego wolę to ja… Proszę wziąć pod uwagę w gospodarczym jaka jest inflacja dla konsumentów, jaka w poszczególnych sektorach gospodarki. O co Wam chodzi??! Czyj Wy słuszny interes reprezentujecie i o jaką sprawiedliwość Wam chodzi? Chyba o wczasy pod łajbami. Jak będzie w końcu termin, będziemy kwita, bo i tak prawdę Wy akurat znacie. Poczujcie się poczuci. Ładny budynek u Was, spoko ja do Z. nie kapuję. Do Was pracowników Justiti / Themis z poważaniem. Mianowantom jeszcze pastor Gauck może 15 lat pomoże ochłonąć z wojny o pokój”.

Obwiniony co prawda oświadczył, iż nie może potwierdzić ani zaprzeczyć swojemu autorstwu ww. wiadomości e-mail, niemniej jednak w treści korespondencji elektronicznej przesłanej w dniu […] roku wskazał również, że nikt oficjalnie i legalnie nie ma dostępu do jego poczty (k. 36).

W zakresie czynu objętego drugim zarzutem, wezwanie z dnia […] odebrał w dniu […] roku M. R. (k. 8v). Przesłuchany w charakterze obwinionego G. S. wyjaśnił, iż jego aplikant nie przekazał mu informacji odnośnie przedmiotowego zobowiązania.

 

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Przed przejściem do uzasadnienia orzeczenia, w pierwszej kolejności sygnalizacji wymaga okoliczność, iż Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. zauważył, że Obwiniony przynależy obecnie do OIRP w B., jednakże mając na względzie chwilę popełnienia deliktu oraz wniesienia wniosku o ukaranie – tutejszy Sąd pozostaje właściwym do orzekania w niniejszym postępowaniu.

Przechodząc do treści wydanego orzeczenia, w ocenie Sądu sprawstwo Obwinionego w zakresie pierwszego z zarzucanych mu czynów nie budzi w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości. Sąd nie przychylił się do linii obrony Obwinionego, zgodnie z którą nie przypominał on sobie, aby to on napisał rzeczony e-mail, zresztą w późniejszej korespondencji elektronicznej, sam Obwiniony przyznał, że mógł być autorem przedmiotowej wiadomości, lecz tego nie pamięta.

Zarówno forma i treść przedmiotowej korespondencji Obwinionego w oczywisty sposób przekracza granice wolności słowa, jak również umiaru i taktu. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny podziela również argumentację Rzecznika Dyscyplinarnego, iż taki sposób formułowania wypowiedzi narusza również powagę i godność składu orzekającego.

W ocenie Sądu, niestosowność rzeczonej wypowiedzi jest tak oczywista i rażąca, iż szersza argumentacja w tym zakresie sięgałaby granic tłumaczenia elementarnych zasad nie tylko w zakresie formułowania pism procesowych przez radców prawnych, ale zwykłej kultury osobistej.

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny OIRP w W. nie przychyla się do argumentacji Obwinionego jakoby niniejsza sprawa miała charakter tzw. przypadku mniejszej wagi. Dokonanie bowiem oceny czy przewinienie dyscyplinarne jest przypadkiem mniejszej wagi wymaga kompleksowej oceny znamion przedmiotowych i podmiotowych deliktu. Co do zasady, jako podstawowe kryteria określania stopnia społecznej (w tym wypadku korporacyjnej) szkodliwości wskazuje się rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego, rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu oraz zamiar
i motywacja sprawcy (zob. orzeczenie WSD KIRP w W. z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt WO – 113 / 15). W niniejszej sprawie, niestosowna korespondencja elektroniczna Obwinionego, trafiała przynajmniej do 3 sędziów, w tym Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – F. we W., co znacząco obniża zaufanie do zawodu radcy prawnego.

W zakresie wymiaru kary za ten czyn, Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uznał,  iż  wymierzenie kary nagany będzie wystarczające, aby Obwiniony posługiwał się bardziej taktownymi sformułowaniami w przyszłości i tym samym nie popełniał deliktu dyscyplinarnego ponownie. Orzekając karę, Sąd wziął pod uwagę również postawę Obwinionego po popełnieniu czynu, który za przedmiotową korespondencję przeprosił (k. 38).

Jeśli chodzi o drugi z czynów zarzucanych Obwinionemu, to w ocenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie doszło do jego popełnienia. Na taką ocenę mają wpływ następujące okoliczności: po pierwsze, w aktach sprawy brak jest dowodu, iż Obwiniony otrzymał i zapoznał się z treścią przedmiotowego wezwania z dnia […] roku. Nota bene, Rzecznik Dyscyplinarny nie podjął żadnych działań mających na celu ustalenie, czy do skutecznego doręczenia przedmiotowej korespondencji faktycznie doszło, w szczególności w świetle odebrania jej przez inną osobę (k. 8v), ani nie przedstawił na tę okoliczność stosownych dowodów.

Po drugie, abstrahując od kwestii, czy prawo do obrony w rozumieniu złożenia wyjaśnień może jednocześnie stanowić obowiązek, nie sposób mówić o braku współpracy Obwinionego
z organami samorządu w sytuacji, gdy stawił się on następnie wezwanie Rzecznika i złożył wyjaśnienia w sprawie (k. 23).

Po trzecie, drugi z zarzutów ogłoszonych Obwinionemu nie został objęty postanowieniem o wszczęciu postępowania z dnia […] roku (k. 10), a postanowienie to nie zostało później uzupełnione ani zmienione przez Rzecznika.

Mając na uwadze powyższe, Okręgowy Sąd Dyscyplinarny rozważył potrzebę zwrotu akt Rzecznikowi celem uzupełnienia braków zarówno formalnych (wszczęcie), jak i merytorycznych (przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie skuteczności doręczenia korespondencji Obwinionemu oraz jego wiedzy o zobowiązaniu). Uwzględniając jednakowoż, iż Obwiniony rzeczoną współpracę podjął oraz złożył wyjaśnienia w sprawie, powyższe należało uznać za niepotrzebny formalizm, skutkujący przedłużaniem postępowania w sytuacji, gdy ocena prawna przedmiotowego deliktu przez Sąd Dyscyplinarny i tak nie mogła ulec zmianie.

O kosztach postępowania w wysokości 2.000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), orzeczono na podstawie art. 706 ustawy o radcach prawnych oraz § 1 ust. 1 pkt 1) uchwały nr 86/IX/2015 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 20 marca 2015 roku w sprawie określenia wysokości zryczałtowanych kosztów postępowania dyscyplinarnego, uwzględniając przy tym liczbę
i czasochłonność czynności procesowych.

Mając to wszystko na uwadze, Okręgowy Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak w części dyspozytywnej orzeczenia.

GF