Komunikat dotyczący kosztów aplikacji
Koszty aplikacji ponoszone przez pracodawcą stanowią nieopodatkowany przychód pracownika
Tak wynika z orzeczenia WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2008 r.
Orzeczenie to jest rezultatem skargi r.pr. Zbigniewa Jara, z Kancelarii JARA&PARTNERS Sp. K. w Warszawie, na decyzję w sprawie interpretacji przepisów podatkowych wydaną przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego Warszawie i utrzymaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.
Pracodawca postawił organom podatkowym pytanie, czy opłacane przez pracodawcę koszty aplikacji zatrudnionych u niego aplikantów, pomimo tego, iż stanowią ich dochód, są zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 90 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof). Przepis ten stanowi, że wolna od podatku jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika (…).
Organy podatkowe zajęły stanowisko, że te odrębne przepisy to jedynie Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. (Dz. U. nr 103, poz. 472) oraz Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. (Dz. U. nr 31, poz. 216) i nie obejmują one aplikacji radcowskiej, która w rozporządzeniach tych nie jest bezpośrednio wymieniona.
Skarżący twierdził natomiast, że nie ma podstaw do zawężania ustawowego odesłania do „odrębnych przepisów”. Szkolenie aplikantów radcowskich, będące niewątpliwie szkoleniem zawodowym, reguluje Ustawa o radcach prawnych i ona także może być uznana za taki odrębny przepis. Skarżący oraz uczestnik postępowania – apl. radc. Marcin Chomiuk – wskazywali ponadto, że przyjęta przez organy skarbowe wykładnia spornego przepisu ustawy podatkowej może prowadzić do naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Ustawodawca wprowadzając ulgę lub zwolnienie podatkowe powinien bowiem traktować równo wszystkie podmioty charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną.
Argumenty, na które powoływali się skarżący i uczestnik, znalazły częściowe potwierdzenie również w Interpretacji Ministra Finansów z 30 kwietnia 2008 r. w sprawie szkoleń pracowników, dotyczącej zakresu stosowania art. 21 ust. 1 pkt 90 updof. Minister określając zakres interpretacji wskazuje, że dotyczy ona podnoszenia przez osobę dorosłą – pracownika - kwalifikacji zawodowych np. na studiach podyplomowych, różnego rodzaju aplikacjach, kursach, seminariach, które nie są realizowane na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 3 lutego 2006 r.
Skarga doprowadziła do uchylenia przez WSA w Warszawie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Sąd wskazał, że szkolenia i kształcenie zawodowe mogą się odbywać w różnych formach. Dlatego też uznać trzeba, że ustawowe sformułowanie „odrębne przepisy” obejmuje kilka aktów prawnych, z których wynika prawo pracownika do otrzymywania od pracodawcy świadczeń w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych. Nie należy zatem ograniczać zwolnienia podatkowego wprowadzonego art. 21 ust. 1 pkt. 90 updof jedynie do dwóch rozporządzeń, na które organy podatkowe się powoływały.
dr Aleksander Werner
Rzecznik Prasowy OIRP Warszawa
| Publikacja: | 08-10-2008 | PD |
| Aktualizacja: | 15-03-2010 | EM |
Podstrony serwisu
-
Komunikaty:
-
Spory:
-
Integracja:
-
Radcowie Prawnicy zagraniczni:
-
Ubezpieczenie:
-
Aplikacja:
-
Doskonalenie:
-
Zagranica:
-
Oferty dla OIRP:
-
Struktura OIRP:
-
Temidium:
-
Biuro OIRP:
-
Niezbędnik:
-
Kontakt:
-
Pomoc techniczna:
-
:
Inne artykuly z kategorii: Opłaty
Strona : [1]
Newsletter
wpisz e-mail
Jeżeli chcesz otrzymywać newsletter z wybranymi informacjami podaj swój adress e-mail.
